به گزارش پایگاه خبری ربیع، ملتی که مقتدر و توانمند و دارای تحرک و رشد و کمال است با آسیب هایی روبرو است هرچه قدرت و توانایی بیشتر باشد و حرکت سریع تر بسوی کمال و خود کفایی و استقلال داشته باشد توجه بدخواهان را بیشتر بخود جلب می کند. این است که آنها با قوت و قدرت بیشتر در فکر آسیب رسانی به این ملت خواهند بود به همین دلیل آسیب‌های فراوانی فراروی نظام اسلامی ایران وجود دارد چرا که این ملت با انقلابش ره صد ساله را در مدت کوتاه و بطورشگفت انگیزی پیموده است هرچند هنوز به بسیاری از اهداف خود دست نیافته است و در ابعادی از جمله عدالت گستری لنگ می زند. آسیب های فراروی نظام را در دو قالب می‎توان بیان نمود. بخشی از این آسیب‌ها و تهدیدها از داخل کشور و برخی دیگر، از خارج بر نظام تحمیل می‎شود. البته تقسیم عوامل آسیب‎رسان به عوامل داخلی و خارجی، به این معنا نخواهد بود که دو نوع مجزا و مباین آسیب وجود دارد که یکی به دست دشمنان خارجی و دیگری به دست عناصر داخلی به اجرا درمی‎آید؛ بلکه در هر نوع آسیبی که متوجه نظام می‎شود، ممکن است هم عناصر داخلی و هم خارجی مشارکت داشته باشند؛ حال یا این طرح‌ها از داخل شروع و به ‎وسیلهٔ دشمنان خارجی تقویت می‎شود و یا فرمول و دستور این طرح‌ها از خارج داده می‎شود و مزدوران داخلی، آن را پیاده می‎کنند.ما هر دو وجهش را در دوره ۳۹ ساله انقلاب اسلامی دیده و لمس کرده ایم. اگر بخواهیم تهدیدهای خارجی فراروی نظام اسلامی را بیان کنیم باید از تهدید نظامی، اقتصادی، اخلاقی و عقیدتی نام ببریم. جامعه انقلابی ممکن است از سوی بیگانگان مورد هجوم نظامی واقع شود و نظامی که در مسیر رشد خود می‌باشد، توسّط قوّه قهریّهٔ آنان، سرنگون گردد کما اینکه مردم ما را هم گرفتار جنگ داخلی در روزهای اول انقلاب  و نیز۸ سال در گیر یک جنگ تمام عیار نمودند که تقریبا همه کشورهای استکباری و نوکرانشان مقابل این نظام صف آرایی نمودند اما موفقیتی برای نابودی نظام بدست نیاوردند هرچند خسارت های سنگینی بار  مردم تازه آزاد شده ایران نمودند که هنوز رنجش باقی است.اما اکنون دیگر جرئت چنین اقدامی ندارند چون از قدرت نظامی و انسانی این ملت آگاهند. راه دیگر آسیب رسانی دشمن خارجی از طریق اقتصاد است. یک جامعه انقلابی، امکان دارد مورد محاصره اقتصادی و تجاری  قرار گیرد تا اوضاع و احوال اقتصادی و مالی رو به وخامت و نابسامانی گذارد. و در نتیجه، مردم ‏ناراضی و نسبت به نظام انقلابی بدبین شوند و ارکان نظام دچار تزلزل، سستی و ضعف گردد که این راه را نیز کشور ما پیموده است و تقریبا ۳۹ سال در انواع مختلف تحریم اقتصادی قرار گرفته که البته شدت و ضعف داشته اما همه اش برای این مردم منفعت شد و بر تلاش و خلاقیت ملی افزود و باعث استقلال و خودکفایی ملی شد نا گفته پیداست که خسارات زیادی هم وارد نموده و از سرعت پیشرفت این ملت کاسته است. اساساً، آفات نظامی و آفات اقتصادی هم به خوبی شناخته شده‏اند و هم در زمینه ‏مبارزه با آنها اطّلاعات و تجارب لازم و کافی به دست آمده است. ولی آنچه شناختن آن دشوار است و راه مبارزه با آن نیز پر از سنگلاخ‏ها و پیچ و خم‏هاست، همانا آفات اخلاقی و آفات ‏عقیدتی است که روزنه خطر آفرین بزرگ محسوب می شود.بیگانگان می‌کوشند تا با ترویج و اشاعه انواع و اقسام فسق و فجور، ازجمله فحشا، مشروبات الکلی و موادّ مخدّر، اخلاق و روحیّات مردم را فاسد کنند و به صورتی ‏درآوردند که مردم نه فقط استعداد و نشاط دفاع از کیان و موجودیّت انقلاب و نظام انقلابی خود را از کف دهند، بلکه اساساً نسبت به انقلاب و نظام انقلابی سردباور و سست‌مهر شوند. و حتّی خواستار سقوط آن و ظهور نظام دیگری شوند که به اعمال و ارضای شهوات میدان دهد که ملت ایران بارها و سالها این مورد را تجربه کرده است و نقش فضای مجازی و سوء استفاده دشمن در این راه در فتنه های مخلف دیده اما نقش برآب داشته است اما همچنان باید مراقب بود و با هشیاری تمام با این حرکت دشمن مقابله نمود. آخرین بخش از تهدید آسیب دشمن، عقیدتی است دشمنان سعی می کنند تعالیم و احکام دینی و مذهبی مردم وآرا و عقاید حقّه آنان را مورد خدشه و مناقشه قرار دهند و چنین وانمود کنند که بطلان آن‌ها را اثبات کرده‏اند، و خلاصه، به نوعی حمله فکری و فرهنگی داشته باشند، البته ظاهرآن‌ها را مورد هجوم و تعرض قرار نمیدهند؛ ولی چنان تفسیر و تأویل میکنند که ماهیّت آموزه‏ها و فرموده‏های دین و شریعت متحوّل و متبدّل گردد و هویّتشان دگرگون شود. از آن‌جاکه آثار و نتایج فساد عقیدتی به زودی ظاهر نمی‏شود و برای احساس و لمس آن حدّی از رشد فکری و عقلانی و روحی و معنوی ضرورت دارد، که بسیاری از افراد جامعه فاقد آنند، غالب مردم آفات ‏عقیدتی را آفت و خطرخیز و هلاکت‌بار نمی‏دانند؛ که این خود بر خطرخیز و هلاکت‌بار بودن آفات‏ عقیدتی می‏افزاید. از این‌رو، بر همه کسانی که به اهمیّت و خطر این آفات وقوف یافته‏اند و در اندیشه اصلاح جامعه‏، حفظ انقلاب و نظام انقلابی‏اند، فرض است که راه و رسم‏های مبارزه با آن‌ها را نیک بیاموزند و با جدّیّت تمام به کار گیرند و نگذارند که دین و مذهب مسخ و نسخ شود و معجون‏هایی که از خلط و مزج‏ بینش‏ها و ارزش‏های اسلامی، غیر اسلامی و ضدّ اسلامی فراهم آمده است، به عنوان داروی شفابخش‏ همهٔ دردها و رنج‏های مسلمین عرضه و ترویج شود.