به گزارش پایگاه خبری ربیع، ‏‏امروز یازده محرم است و دیروز عاشورا بود. دیدیم دنیا پس از ۱۳۷۰سال پس از شهات حسین ابن علی علیه السلام با چه شور و شعوری از امام و سالار شهیدان بزرگداشت نمودند، تمامی کشور ما و جهان اسلام سیاه‌پوش و بر سر و سینه زنان یاد شهدای کربلا را گرامی داشتند و این همان چیزی است که دشمنان از آن می‌ترسند!

روز مثل دیروز دشمنان امامت و ولایت امام حسین(ع) و یارانش را به خاک و خون کشیدند و آن کردند که عالم در هر زمان و مکان در غم و اندوهش گریستند و می‌گریند. اما روز یازده محرم باقی‌ماندگان خانواده رسالت را به اسیری بردند.

در چنین روزی خاندان امام حسین(ع) را از سرزمین کربلا به بدترین وجه ممکن حرکت دادند و بی‌رحمی و ظلم را به اوج رساندند؛ لذا در این نوشتار به ظلم‌ستیزی امام(ع) می‌پردازیم. از اهداف و انگیزه‌های قیام امام حسین(ع) می‌توان به ظلم‌ستیزی و عدالت‌خواهی آن جناب اشاره کرد؛ زیرا دستگاه حکومت اموی ظلم و بی‌عدالتی را به نهایت رسانده بود؛ لذا قیام حضرت امام حسین(ع) بهترین نمونه عدالت‌خواهی، ظلم‌ستیزی و آزادی‌طلبی در جهان شمرده می‌شود. ایشان با قیام خود در برابر یزیدیان، به تمام انسان‌ها درس ظلم‌ستیزی و عدم سکوت و تسلیم را در برابر زورمندان و ستمگران دادند.

امام حسین(ع) برای حفظ دین اسلام در مقابل حکومت استکباری یزید سکوت را جایز ندانستند و با همه توان خود قیام و با همه یاران خود به شهادت رسیدند. نقل است حسین بن علی(ع) در راه کربلا طی خطبه‌ای، انگیزه قیام خود را لزوم مقابله با حکومت استکباری یزید دانستند و فرمودند: «ای مردم! رسول خدا (ص) فرمود: هرکس (مسلمانی) سلطان ستمگری را ببیند که حرام خدا را حلال شمرده و عهد خدا را می‌شکند، خلاف سنت رسول خدا رفتار می‌کند و در میان بندگان خدا به گناه و ستم عمل می‌کند، ولی او (شخص مسلمان) سکوت اختیار کند و با عمل و گفتار او (سلطان ستمگر) را سرزنش نکند و در مقام انکار و عیب‌گویی برنیاید، بر خداوند است که او (آن مسلمان) را به کیفر و سزای همان ستمگر محکوم کند. آگاه باشید که این طائفه ستمگر و حکام ستمگر بنی امیه، پیوسته از شیطان پیروی نموده و طاعت او را بر خود لازم دانستند و اطاعت خدای رحمان را ترک گفتند و زشتی و فساد را ظاهر نمودند و حدود خدا را تعطیل کردند و غنائمی که متعلق به همه مسلمین است، اختصاص به خود دادند و حرام خدا را حلال شمردند و حلال خدا را حرام شمردند. و من از دیگران سزاوارترم (به جلوگیری از این امور)، تا به احکام قرآن و سنت رسول‌الله عمل شود.»

مهم‌ترین ویژگی نهضت امام حسین(ع) ظلم‌ستیزی و دفاع از حق است. امام(ع) در تمامی دوران زندگی از حق دفاع می‌کرد و سکوت در برابر ظلم کفار را سرپیچی از فرمان الهی می‌دانست. آن حضرت در گفت‌وگویی که با معاویه داشت در زمینه دفاع از حق فرمود: «حق روشن و آشکار است و راه آن مستقیم، و خردمندان آن را می‌شناسند.» امام حسین(ع) از همان زمانی که از مدینه بیرون آمد و در تمام مدتی که در مکه اقامت گزید و در طول راه مکه به کربلا، تا هنگام شهادت، گاهی به اشاره گاهی به صراحت اعلان می‌داشت که: «مقصود من از این حرکت، رسوا ساختن حکومت ضد اسلامی یزید و برپاداشتن امر به معروف و نهی از منکر و ایستادگی در برابر ظلم و ستمگری است و جز حمایت قرآن و زنده داشتن دین محمدی هدفی ندارم.» و این مأموریتی بود که خداوند به او واگذار نموده بود، حتی اگر به کشته شدن خود و اصحاب و فرزندان و اسیری خانواده‌اش اتمام پذیرد. مسیو ماربین، دانشمند و محقق آلمانی، در این باره می‌گوید : «حسین بن علی علیه السلام سرباز رشید جهان اسلام است که چهارده قرن پیش یک تنه در برابر حکومت مقتدر و جور، قد برافراشت و با شعار همیشگی خود می‌گفت: من در راه حق کشته می‌شوم و به ناحق دست نمی‌دهم.»

امروزه نه تنها در جمهوری اسلامی ایران بلکه در اقصی نقاط جهان، امام حسین(ع) به یک الگویی بی‌نظیر برای مبارزه با ظلم و ستم تبدیل شده است. اینک بیداری اسلامی در کشورهای منطقه از جمله یمن، عربستان، بحرین، تونس، مصر و همچنین مقاومت مردم مظلوم فلسطین، منجر به قیام‌های بزرگ مردمی به منظور ایستادگی در برابر استکبار و دولت‌های دست نشانده آن شده است. الهام گرفتن از شیوه‌ها و اهداف امام حسین(ع) در قیام بزرگ عاشورا برای مردم همه کشورها نیز می‌تواند همچون انقلاب اسلامی مردم ایران راهگشا و پیروزی‌آفرین باشد. در تاریخ تمام ظلم‌ستیزان دنیا از حرکت امام حسین(ع) درس گرفته‌اند و خود را در این مسیر قرار می‌دهند.

یکی از محورهای مهم در کلمات امام خمینی(ره) پیرامون بیان انگیزه‌های قیام عاشورا ظلم‌ستیزی است، چنانچه می‌فرمایند:‏ ‏‏«زندگی سیدالشهدا، زندگی حضرت صاحب الامر(سلام‏‏‌‏‏الله‌علیه) زندگی همه انبیا این معنا بوده است که در مقابل جور حکومت عدل را می‌خواستند درست کنند».‏ ‏‏«سیدالشهدا(سلام‌الله‌علیه) از همان روز اول که قیام کردند انگیزه‌اشان اقامه عدل بود و تمام زندگیش را صرف این کرد که حکومت جور از بین برود».‏‏‏ «سیدالشهدا وقتی می‌بیند که یک حاکم ظالمی در بین مردم دارد حکومت می‌کند، تصریح می‌کند که اگر کسی ببیند که حاکم جائری در بین مردم حکومت می‌کند به مردم ظلم می‌کند، باید مقابلش بایستد و جلوگیری کند.  ‏‎‎‏«امام حسین(ع) در یکی از سخنرانی‏‏‌‏‏های خود تصریح و تأکید می‌کنند که از نظر او زندگی کردن در کنار ظالمان مایه ملامت و سرافکندی، و مرگ در چنان شرایطی مایه سعادتمندی است، چنانکه می‌فرماید‏‏: انی لا اری الموت الا السعاده و الحیاه مع الظالمین الا برما».‏‎