پایگاه خبری ربیع/

گرانی و تورم، بیکاری و آسیب های اجتماعی ناشی از آن و مشکلات معیشتی مردم باید دغدغه اصلی مسئولان و دست اندرکاران امور کشور باشد، در شرایطی که اقتصاد کشور، تحت تاثیر مشکلات و محدودیت‌های جدی، تحت فشار قرار گرفته، استفاده از تمام ظرفیت‌های داخلی و برنامه‌ریزی برای حل مشکلات اصلی‌ترین اهمیت را خواهد داشت. متاسفانه در هفته‌های گذشته نشانه‌های چندانی از این همراهی و همدلی دیده نشد اما با توجه به اتفاقات اخیر این امید به وجود آمده که قوای سه‌گانه در کنار هم برای حل مشکلات چاره اندیشی و در وحدت و یکدلی و یکصدایی مشکل گشایی کنند. یکی از مسائلی که برای کشور چه در حوزه سیاسی و چه در حوزه اقتصادی هزینه به وجود آورد، مسائلی بود که در مسیر بررسی لایحه بودجه به وجود آمد. اینکه مجلس چند هفته بر روی یک لایحه کار کند اما سرانجام حکم به رد آن بدهد را برخی سیاسی ارزیابی می کنند ومی گویند

این کار، این پیام را مخابره می‌کند که مشکلات سیاسی و جناحی بر دغدغه حل مشکلات مردم ارجحیت پیدا کرده و این موضوع قطعا در جامعه نتیجه مثبتی نخواهد داشت اما شاید واقعیت چیز دیگری باشد چرا که اصلاحات هفتگانه دولت حکایت از اشکال موجود در لایحه اولیه دارد؟ در سالی که گذشت اقتصاد ایران از سویی با تحریم‌های امریکا مواجه بود و از سوی دیگر شیوع ویروس کرونا نیز شرایط را بسیار دشوار کرد. برای عبور از این مشکلات، همصدایی میان قوا و استفاده از تمام ظرفیت‌های موجود در کشور اهمیت بسیار زیادی دارد.اگر همصدایی باشد و به دور از غوغا سالاری و شعار با کنار هم نشستن اختلاف نظرها به حداقل برسد و مردم گرفتار اختلاف مسئولان نشوند جامعه گرفتار معیشت حداقل گرفتار نگرانی دو صدایی و دعواهای سیاسی دولتمردان و مجلسیان نخواهند شد!

تردیدی نیست که اگر بنا باشد راهکاری برای عبور از این شرایط به وجودآید، باید از دعواهای سیاسی عبور کنیم. اگر بنا بر دعوای جناحی باشد، همچنان طرح‌هایی مطرح می‌شوند که صرفا حکم شعار دارند و هیچ تضمینی برای اجرایی شدن آنها وجود ندارد.ما حتی در سال‌های قبل تجربه اجرای این شعارها را نیز داریم که بسیاری از آنها نه تنها گره‌ای از مشکلات اقتصادی کشور باز نکردند که حتی خود به مشکلاتی جدید بدل شده‌اند.

در کشوری که همزمان رکود، تورم، بیکاری و بسیاری از دیگر مشکلات جریان دارد نمی‌توان تصور کرد که ناگهان با یک طرح شرایط به شکل جدی تغییر کند، بلکه باید با استفاده از نظر کارشناسان و بررسی دقیق شرایط برنامه‌های جامعی اجرا شود که در تمام حوزه‌ها تاثیرات مثبت بگذارد.

در این بین یکی از مسائلی که باید آن را کنار گذاشت، به دنبال مقصر گشتن است. شرایط امروز نتیجه محدودیت‌های بین‌المللی و تصمیمات غلط داخلی است که بسیاری از دستگاه‌ها و نهادها در آن سهم داشته‌اند و اینکه صرفا یک وزیر یا مقام را مسوول بدانیم، بیش از آنکه به حل مشکلات کمک کند، پاک کردن صورت مساله است.بلکه باید به چاره اندیشی پرداخت؟ باید نگاهها به حل مشکلات معیشتی دوخته شود و زراهکارهای مناسب اتخاذ نمود اگر قوای سه گانه بویژه دولت و مجلس با نگاه واحد و فقط در راه حل نگرانی های مردم که معیشت و گرانی و تورم و بیکاری است همصدا و همگام شوند با یک حرکت سالم و جهادی و تصمیم قاطع می توان مشکلات را به حاشیه راند و امید را در مردم زنده کرد؟ مشکلات موجود و کم توجهی و بی تدبیریها و کمبودها اعتماد مردم را دچار تردید نموده است، مردم اگر ارده ای ببینند که در راه گره گشایی از کار ملت است با تمام توان وارد صحنه می شوند و کمک می کنند اما آیا این اراده پیدا خواهد شد؟!

در هفته‌های پایانی سال، کشور نیاز به بودجه‌ای دارد که نهایی شده و از ابتدای سال آینده امکان اجرا داشته باشد. نامشخص بودن سرنوشت آن، تنها به افزایش مشکلات مردم و طبقات کم‌درآمد جامعه منجر خواهد شد و از این رو با درک واقعیت‌ها و در مسیر پیگیری منافع ملی، باید گام‌هایی سازنده برداشت.البته مجلی به شدت و با تمام توان وارد بودجه شده است و امید می رود در روزهای آتی تکلیف بودجه را روشن کند و کار به دولت سپرده شود ، از اینجا این دولت است که باید در همین چند ماهه باقیمانده از دوره کاری خود قدم محکم و جهادی و سازنده بر دارد و به سوی باز کردن گرههای کور اقتصادی گام بردارد و مردم را با خود همراه سازد و اعتماد ملی را احیا نماید.