به گزارش پایگاه خبری ربیع، دیروز جمعه یکم آبان‌ماه و اول ربیع‌الاول مصادف بود با سالروز هجرت رسول اکرم(ص) از مکه به مدینه. در این روز مسلمانان درنتیجه آزار و فشارهای قریش دسته‌دسته رهسپار مدینه شدند و رسول خدا به انتظار اذن پروردگارش در هجرت از مکه و رفتن به مدینه باقى ماند. مشرکان مکه از پیشرفت و گسترش اسلام پیوسته در بیم و هراس بودند و شکست و زوال خود را نزدیک و نزدیک‌تر مى‌دیدند؛ از این رو در دارالندوه گرد آمدند و به فکر چاره افتادند. اشخاص گردآمده پس از بررسی پیشنهادهای مختلف بر آن شدند که از هر تیره‌اى از تیره‌هاى قریش یک مرد مشهور انتخاب شود، حتى یک نفر هم از بنى‌هاشم و آن وقت همه یک‌باره به محمد حمله کنند و او را به قتل رسانند و خون‌بهای او را ۳ برابر و حتى اگر ۱۰ برابر هم خواستند، بپردازند.سرانجام ۱۵ نفر ازجمله ابولهب، عموى رسول‌الله(ص)، را انتخاب کردند که آن حضرت را به قتل برسانند. آنگاه از مجلس مشورت پراکنده شدند و قرار گذاشتند نقشه را شب‌هنگام اجرا کنند و کسى را از آن تصمیم خبر ندهند. شب موعود، ابولهب گفت: شب مناسب نیست. منتظر بمانیم وقت صبح حمله کنیم و کارش را بسازیم؛ بنابراین در اطراف منزل آن حضرت به انتظار ایستادند.
در این هنگام آیه «وَ إِذْ یَمْکُرُ بِکَ الَّذینَ کَفَرُوا لِیُثْبِتُوکَ أَوْ یَقْتُلُوکَ أَوْ یُخْرِجُوکَ وَ یَمْکُرُونَ وَ یَمْکُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَیْرُ الْماکِرینَ»: «و یاد کن هنگامى را که کافران درباره تو نیرنگ مى‌کردند تا تو را به بند کشند یا بکشند یا (از مکه) اخراج کنند و نیرنگ مى‌زدند و خدا تدبیر مى‌کرد و خدا بهترین تدبیرکنندگان است.» (انفال: ۳۰) بر پیامبر نازل شد و به این ترتیب خداوند رسولش را از تصمیم و توطئه آنان آگاه
ساخت.
در شب اول ماه ربیع (سال چهاردهم بعثت) رسول خدا(ص) از مکه بیرون رفت و در همان شب حضرت علی(ع) در بستر رسول خدا بیتوته کرد و آن شب را «لیله المبیت» گفتند. رسول خدا در این شب رهسپار غار ثور شد.
عبدالرحمن بن عویم بن ساعده می‌گوید: چون از حرکت رسول خدا از مکه‌ خبر یافتیم و انتظار ورود او می‌رفت، همه روزه پس از نماز بامداد از مدینه بیرون می‌رفتیم و در بیرون شهر به انتظار ورود رسول خدا می‌نشستیم و موقعی که سایه‌ها از میان می‌رفت و دیگر سایه‌ای پیدا نمی‌کردیم، به مدینه بازمی‌گشتیم.
در روز موعود رسول خدا(ص) وارد شد. نخستین کسی که او را دید مردی از یهود بود که از کار هر روزه ما باخبر بود و می‌دانست ما در انتظار ورود رسول خدا هستیم. پس با صدای بلند فریاد زد:‌ ای بنی‌قیله، بخت شما رسید. با شنیدن این صدا از خانه‌ها بیرون ریختیم و نزد رسول خدا رفتیم.
اما چرا هجرت؟
۱- زیرا کفار قریش پیامبر(ص) و یارانش را آزار و اذیت می‌کردند. گرفتاری‌ها و دشواری‌هایى که مشرکان برای مسلمانان ایجاد می‌کردند، روزبه‌روز افزایش می‌یافت؛ از این ‌رو پیامبر خدا(ص) به مسلمانان رخصت داد به مدینه هجرت کنند. مسلمانان به مدینه رفتند و در خانه‌هاى انصار ساکن شدند. مسلمانان مدینه مهاجران را پناه دادند و آنها را یاری و میان خود و آنان مساوات برقرار کردند.
۲- پیامبر در شبی این هجرت را آغاز کرد که قریش تصمیم به قتل او داشتند و ظاهر امر چنین است که اگر پیامبر(ص) نمی‌رفت، در آنجا به قتل می‌رسید.
۳- پیامبر ۱۳ سال در مکه بود و هرچه باید در مکه به دست می‌آمد، به دست آمده بود. مکه دیگر جایی برای پیشرفت اسلام نداشت. اگر اسلام تنها در مکه می‌ماند، تنها معدود مسلمانان این شهر بودند که پیرو این دین می‌شدند و ممکن بود با گذشت زمان، اثری از آنان نیز باقی نماند.
۴- اسلام به دنبال گسترش بود. هجرت پیامبر درواقع برای حفظ اسلام و مسلمانان و حتی می‌توان گفت نجات اسلام در گرو هجرت پیامبر(ص) بود.
هجرت پیامبر(ص) از چند جهت از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین رویدادها در جهت تثبیت و تقویت اسلام به شمار می‌رود؛ ازجمله مبدأ تاریخ اسلام قرارگرفتن این هجرت، جانفشانی حضرت علی(ع) با خوابیدن در بستر پیامبر(ص) در شب هجرت، رخدادهای مسیر هجرت مانند ساختن نخستین مسجد در تاریخ هجری به دست مبارک پیامبر اکرم(ص) و بنا بر قولی اقامه نخستین نماز جمعه و زمینه‌سازبودن این هجرت برای تشکیل پایه‌های حکومت اسلام در مدینه.
هجرت تاریخى پیامبر اکرم(ص) که نقطه عطفى در تاریخ اسلام محسوب مى‌شود، انقلابى نوین در جهت شکوفایى و گسترش رسالت پیامبر اکرم پدید آورد و درحقیقت زمینه مناسبى براى اوج‌گیرى نهضت الهى و تثبیت دولت اسلامى رسول‌الله بود. همچنان که على(ع) مى‌فرماید: «علابها ذکره و امتد منها صوته»؛ «نام و یاد رسول خدا(ص) به واسطه هجرت به مدینه اوج گرفت و آواى توحیدى‌اش در عالم طنین‌انداز شد.»
امروز دنیای شرک و کفر و نفاق و استکبار از همان اسلام محمدی به‌شدت ترسیده است؛ بنابراین هر روز برای مهار گسترش و قدرت اسلام مانع‌تراشی و اسلام‌هراسی می‌کند که نتیجه عکس خواهد گرفت و توجه جهانیان را به اسلام ناب محمدی بیشتر جلب و معطوف می‌دارد. شکی نخواهد بود دشمن اسلام ازجمله آمریکا و اسرائیل و سردمداران سعودی منحرف از اسلام ناب محمدی و سیلی‌خورده هستند و دست‌وپازدنشان و پول خرج‌کردنشان به جایی نخواهد رسید؛ زیرا اسلام ناب محمدی ماندگار است و فناناپذیر.