به گزارش پایگاه خبری ربیع، چهاردهم تیرماه، روز قلم را به همه نویسندگان سخت‌کوش و متعهد و قلم فرسایان دنیای مکتوب ماندگار تبریک و تهنیت می‌گوییم. قلم، زبان دوم جامعه بشری است. قلم، زبان عقل و معرفت و احساس هر یک از انسان‌ها و بیان‌کننده تفکر، اندیشه و شخصیت کسی است که آن را دست گرفته و به وسیله آن اندیشه‌هایش را به رشته تحریر می‌آورد. تمامی ابعاد رشد و پیشرفت، پیروزی و آرامش و معرفت و شناخت جامعه بشری، ریشه در قلم دارد. قلم رمز ماندگاری تجربه‌های تلخ و شیرین و علوم و دانش‌های انسانی است که در اختیار آیندگان قرار می‌دهد تا انسان‌ها از یک سوراخ یک بار بیشتر گزیده نشوند و راه رفته دیگران را با هزینه سنگین نپیمایند، بلکه چراغ راهشان قرار دهند و چشمشان به ادامه راه باشد.

به واقع، قلم ماندگارترین معجزه‌ و تأثیرگذارترین ابزار در پهنه جغرافیای عالم و عمیق‌تر از هر ابزار دیگری برای پیام‌بری و پیام‌آوری است، قلم رمز جاودانگی است. اینکه خداوند در قرآن به قلم قسم یاد می‌‎کند گویاترین شاهد بر شرافت و قداست آن است: «ن وَ الْقَلَمِ وَ ما یَسْطُرُونَ؛ سوگند به قلم و آنچه نویسند.» در جایی که خداوند، صاحب هستی به آفریده‌ای از آفریده‌های خود قسم یاد می‌کند، بشر در چه جایگاهی می‌تواند از ارج و منزلت آن سخن براند. در نخستین ارتباط وحیانی رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله با مبدأ هستی در غار حرا، سخن از قلم به میان می‌آید، تا جایی که خداوند خود را این‌گونه معرفی می‌کند:«الَّذی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ؛ آن‌که با قلم آموخت.» اما فلسفه وجودی قلم و نگاشتن، برقرای ارتباط میان مکتب‌ها، آموختن تجربه‌ها و تعالی اندیشه‌هاست. حضرت امیر مؤمنان علی علیه‌السلام می‌فرماید: « قلم تو، رساترین و گویاترین چیزی است که از سوی تو سخن می‌گوید.» بر اساس این روایت، قلم، شیواترین و بهترین ابزاری است که در هر برهه‌ای از زمان می‌تواند رسالت خود را انجام دهد و شخصیت و اندیشه‌های یک فرد را ماندگار نماید.

قلم، سرچشمه تمدن‏‌های بشری و منشأ پیشرفت و تکامل علوم،  بیداری اندیشه‌‌ها و افکار و شکل گرفتن مذاهب، منشأ هدایت و آگاهی بشر، حافظ علوم و معارف، پاسدار افکار اندیشمندان، حلقه اتصال فکری علما، و پل ارتباطی گذشته و آینده است، و حتی ارتباط آسمان و زمین نیز از طریق لوح و قلم حاصل شده است. قلم، وسیله‌ای است که انسان‏‌های جدا از هم از نظر زمان و مکان را پیوند می‌دهد؛ قدرت قلمِ متکی بر حق و عدالت، از هر اسلحه‌‌ای قوی‌‏تر و برنده‌‏‌تر است. اصحاب قلم و نوشتن، می‌‌توانند نسل‌هایی را در سراشیبی‌های انحراف به سقوط بکشانند یا تعالی ملت‌هایی را رقم بزنند. کلام و نوشته، رابط نویسنده و خواننده است. پس می‌تواند عامل همدلی شود که امروز بیش از هر زمان نیاز کشورها و ملت‌هاست؛ پس ای قلم‌به‌دست‌ها مراقب باشید!

نویسندگان متعهد و بشردوست که رسالت خود را در قبال اجتماع انسانی و فرهنگ متعالی آن شناخته‌اند، با بهره‌مندیِ هنرمندانه از زبان، خواست‌ها و آرمان‌های انسان‌ها را بیان می‌کنند و با موشکافی قلم، رازگشایی‌ها می‌نمایند و ضمن روشنگری راه فضیلت و کمال، تاریکی‌های نادانی را از فضای زندگی آنان می‌زدایند و سختی‌ها و تلخی‌های حیات را با زلال اندیشه‌های حکیمانه و خیرخواهانه خود گوارا می‌سازند. این قلم‌های پاکند که عدالت را پشتیبان بوده، نقاب زرین تزویر را از چهره صاحبان زر و زور می‌زدایند و مدافع حقوق توده‌های ستمدیده و مظلوم‌اند.

امروز شرایط  ایجاب می‌کند قلم‌ها بدون لرزش چهره کریه رانت‌خواران، نجومی‌بگیران و مفسدین اقتصادی را افشا کنند این کمترین توقع مردم از نویسندگان است! بی‌تردید پیشرفت‌ها، امتیازها و مزایای علمی، دینی، ادبی و فکری جوامع پیشرفته کنونی جامعه بشری مرهون کوشش و نگارش نویسندگان پاک‌طینت و پاک‌نیت دیروز است و چشم‌اندازهای امیدبخش فردای بشریت نیز به  تلاش نویسندگان بشردوست امروز وابسته است. پیامبر خدا (ص) می‌فرماید: «قلم، نعمتی بزرگ از سوی پروردگار است. اگر قلم نبود، سیاستی و دیانتی استوار نمی‌شد و زندگی خوشی در روزگار نبود». نکته‌ای که باید بر آن تأکید داشت این است که مدیران و مسئولان جامعه فضا را برای نوشتن باز کنند و دست قلم‌به‌دستان دلسوز و منصف و عدالت‌پیشه و نیز شجاع و باصداقت  را ببوسند و آنان را حمایت و تقویت کنند؛ به تعبیری جوهر قلم را باید تقویت نمود، باید با زبان و عمل به قلم‌فرسایان منتقدی که منصفانه و از روی علم و صداقت قلم می‌زنند میدان داد و اجازه داد برای حرکت در مسیر پاکی و صراط مستقیم قلم‌ها حرکت کنند و با بیان کاستی‌ها و ارائه راهکارهای مؤثر و شفاف‌سازی اوضاع به تکلیف عمل کنند نباید با انواع بیان‌ها و محروم‌سازی‌ها قلم‌ها را در غلاف قرار داد. قلم‌های اندیشمندان باید بدون ملاحظه قدرت و ثروت تراوش داشته باشند و این تراوشات عامل اصلاح امور شود؛ نترسیم و نترسند از شفاف‌سازی قلم‌ها که این منفعت همگانی را در بر دارد نگاه کج و معوج به دست و قلم دلسوزان اندیشمند مانع رشد، اصلاح، پیشرفت و تعالی است پس قلم‌ها را در جهت منافع ملی و مردم‌مان آزاد بگذاریم آنها نیز از این فضای باز در مسیر تعالی جامعه قلم بزنند و قدر این فرصت طلایی را بدانند و اجازه تراوشات زهرآگین را به خود و قلم خود ندهند. مسئولان باید از منتقدان قلم‌به‌دست که بی‌غرض می‌نویسند هر چند نوشته‌شان شفاف‌سازی کند و آنها و عملشان را افشا کند با روی باز پذیرا باشند؛ زیرا در اولین مرحله انحراف افشا شدن هزینه‌اش بسیار کمتر از راه ناپسند طولانی را طی کردن و برای همیشه از صحنه خارج شدن است.