به گزارش پایگاه خبری ربیع، مراسم سمنوپزان در گذشته در اصفهان و خراسان برگزار می‌شده است، ولی این مراسم در اصفهان مربوط به مناطق کویری همچون نایین، اردستان و کاشان بوده که البته خوراسگان که قدمت آن به پیش از اسلام باز می‌گردد، محل اصلی اجرای این آیین است.

امروزه سمنو را با دو هدف تهیه می‌کنند که در بیشتر اوقات، هدف دومی، منظور نخستین را نیز در برمی‌گیرد. اگر به صورت ساده و بدون نیت ویژه‌ای و تنها به منظور قرار دادن در سفره هفت‌سین باشد که تقریبا ۶ روز مانده به عید نوروز مقدمات پخت سمنو را فراهم می‌کنند.

اما اگر فردی به نیت، سمنو را نذر کرده باشد برای ادای نذر مراسم خاصی را برگزار می‌کند. صاحب نذر و بانی پخت سمنو را از پیش خبر می‌کنند و او را از نیت و تصمیم‌شان مبنی بر آوردن بعضی لوازم مورد نیاز سمنو مانند بادام، گردو،‌ پسته و فندق و یا حتی آرد، خبر می کند.

۲۲ روز قبل گندم را شسته و خیس می کنند و روی آن را با پارچه سفیدی می پوشانند، بعد از ۲۰ روز گندم که جوانه زد را تکه تکه کرده و عصاره آن را در دیگ های بزرگی ریخته و روی شعله قرار می دهند و پس از ساعت ها هم زدن با اضافه کردن آرد در مرحله آخر، سمنو تهیه می شود.

 در واقع پخت سمنو یک کار گروهی است و به دلیل اینکه عصاره جوانه گندم ساعتها باید روی شعله باشد تا به سمنو تبدیل شود افرادی زیادی باید مشارکت داشته باشند و مرتب این مواد را هم بزنند تا تهیه شود و این آداب و رسوم سبب می شود تا افراد بیشتر در کنار هم باشند.

گرچه سمنو یکی از سین های سفره هفت سین است اما به دلیل دارا بودن مواد مغذی و مفید، یک خوراکی مفید و دارای خواص است.

سمنو نه تنها در ایام نوروز بلکه در سایر ایام سال  تهیه می شود اما در آستانه سال نو تولید و تهیه این خوراکی به اوج خود می رسد.

عکس از فهیمه کریمی