به گزارش پایگاه خبری ربیع، امام صادق(ع) از وجود مبارک رسول اکرم(ص) درباره مقام منتظران ظهور و علاقه‌مندان به ساحت قدس حضرت بقیه‌الله، روحى له الفداء و آباء گرامى‌اش چنین نقل فرموده‌اند: طوبى لمن ادرک قائم اهلبیتى و هو مقتد به قبل قیامه یتولى ولیه و یتبراء من عدوه و یتولى الائمه من قبله اولئک رفقائى و ذووا ودى و مودتى و اکرم امتى على و اکرم خلق الله على.

خوشا به حال کسانى که قائم از اهل بیت مرا درک کنند و اقتداى به آن حضرت مى‌کنند (فرمانبردارى) پیش از قیامش، دوستان او را دوست مى‌دارند و با دشمنانش دشمن‌اند و از آنها تبرا مى‌جویند و ائمه معصومین قبل از آن حضرت را دوست مى‌دارند. اینان رفقاى من و دوستان من و بهترین افراد امت من در نزد من بلکه بهترین مخلوقات خداوند براى من هستند. (گوارا باد بر صاحبان این نعمت (ولایت)).

حذیفه مى‌گوید: دیدم رسول معظم اسلام(ص) پرده کعبه را گرفته و گریه مى‌کند. عرض کردم یا رسول‌الله! چه چیز شما را به گریه آورده است؟

فرمود اى حذیفه! دنیا از بین رفته یا مثل اینکه تو در این دنیا نبودى. عرض کردم پدر و مادرم به قربانت باد! آیا علائمى هست که دال بر وقوع چنین وضعى در دنیا باشد؟ فرمودند: آرى اى حذیفه! مطالبى که مى‌گویم به قلبت بسپار و با چشمت ببین و با انگشتانت شماره کن:

یا حذیفه قد ذهبت الدنیا او کانک بالدنیا لم تکن قلت فداک ابى و امى یا رسول الله فهل من علامه یستدل بها على ذلک قال نعم یا حذیفه احفظ بقلبک و انظر بعینک و اعقد بیدک اذا ضیعت امتى الصلواه و اتبعت الشهوات و کثر الخیانات و قلت الامانات و شربوا القهوات و اظلم الهوى و غار الماء و اغبرت الافق و…

 وقتى که امت من نماز را ضایع کنند، از شهوات پیروى کنند، خیانت در میان مردم زیاد شود، امانت و امانتدارى کم شود، مشروبات الکلى بنوشند، فضا تاریک شود (ممکن است به خاطر آلودگى فضا به معصیت یا دود ناشى از بنزین و … باشد). به واسطه خشکسالى، آب قنات‌ها و چاه‌ها کم مى‌شود، کما اینکه الان شده است، آسمان و این فضاى لایتناهى غبارآلود شود (ممکن است کنایه از ظلم‌هاى جهانى باشد مانند جنگ‌هاى جهانى از قبیل دو جنگ اول و دوم و جنگ‌هاى پراکنده). امنیت از راه‌هاى زمینى و هوایى برداشته شود (نظیر هواپیما‌ربایى و آدم‌دزدى) و مردم همدیگر را سب و لعن کنند. خانواده‌ها در دامن فساد سقوط کنند (مانند بى‌حجابى، رقاصى، قمار و …). مردم در زندگى گرفتار تجملات و مدپرستى شوند و سرانجام قناعت و میانه‌روى متروک گردد (روی‌آوری به اشرافیگری). افراد جامعه نسبت به یکدیگر بدبین شوند و سوءظن و عدم اعتماد بر جامعه سایه افکند. درختکارى زیاد شود و محصول‌ها اندک. قیمت‌ها بالا رود (نرخ اجناس مورد لزوم به‌طور سرسام‌آورى بالا برود تا جایى که زندگى را تبدیل به جهنم سوزان کند). جنایتکاران و دنیاپرستان و جاه‌طلبان شناخته شوند، آشکارا ربا بخورند و کوچک‌ترین ترسى از خداوند نداشته باشند. همانند شرایط امروز دادوستدهای پولی و بانک‌ها، افراد سفیه و نادان زمام امور را به دست گیرند. خیانت به انواع و اقسام مختلف در میان همه طبقات زیاد شود. قصرها و خانه‌ها بلند ساخته شود (مانند ساختمان‌هاى چندین طبقه‌اى که آسایش و امنیت را از همسایه‌ها سلب مى‌کند.)

 آسیاى مرگ بر سر جامعه بچرخد (جنگ‌هاى خانمان‌سوز به راه بیندازند و افراد بیگناه را قتل عام کنند، مانند بمباران مناطق مسکونى و غیرنظامى و آنچه در عراق و سوریه و یمن و… اتفاق افتاد و در جریان است).

کارهاى بزرگ را آسان شمارند (نظیر جنگ با دولت‌هاى بزرگ) حال این جنگ می‌تواند نظامی، اقتصادی، سیاسی یا فرهنگی باشد که نمونه‌هایش را مردم ما دیده و لمس کرده‌اند.

 از اسلام باقى نماند جز اسمى و از قرآن باقى نماند جز رسمى (قرآن در دل‌ها کهنه شود و فقط اسم و رسمى از آن باقى بماند).

 در این حالات مساجدشان آباد باشد؛ اما دل‌هاشان از تقوا و ایمان تهى. تنها محبوب مردم دینار و درهم باشد (ثروت دنیا از هر راهى که بیاید، حلال یا حرام، مانعى نداشته باشد). هر قدر ثروتشان زیاد شود باز بگویند فقیریم.

محمد حاجیان