پایگاه خبری ربیع/

ولادت با سعادت حضرت علی ابن ابیطالب، امام عادل و ستیز کننده با مفاسد و روز پدر را تبریک عرض می کنیم. به مناسبت این میلاد فرخنده اشاره ای هر چند کوتاه به روش برخورد آن امام همام با مفاسد خواهیم داشت. فساد؛ یک پدیده ناهنجار اجتماعی، سیاسی و اقتصادی است که می توان آن را بهره گیری نادرست از اختیارات در راستای منافع شخصی تعریف نمود. رواج فساد اداری و اقتصادی در یک جامعه باعث بی اعتمادی به نظام سیاسی، پایمال شدن حقوق افراد جامعه،افزایش فقر، کاهش سرمایه گذاری، بهره مندی نابرابر از فرصت ها، تضعیف فرهنگ کار و نوآوری، ایجاد و افزایش بی عدالتی می گردد.

در سایه فساد اقتصادی، فرایند پیشرفت و توسعه زیان می بیند و بسیاری از متغیرهای اقتصادی همچون تورم، بیکاری، رکود وغیره، از این پدیده تاثیر می پذیرند. بی تردید یکی از وظایف مهم نظام اسلامی، نظارت بر اعمال کارگزاران است. در شان نظام اسلامی نیست که خدای نکرده برخی از کارگزاران طوری زندگی و رفتار کنند که با تضییع حقوق مردم، موجبات فراهم شدن ثروتهای بادآورده گردند. اینکه یکروز فساد ملی ۱۰۰هزار میلیاردی افشا می شود و عوامل آن به محاکمه کشیده می شوند نگرانی اجتماعی زیادی را در بر دارد هرچند اقتدار حکومت است که مفسدان را شناسایی و برخورد می کند. حضرت علی(ع) نسبت به رفتار و اعمال کارگزاران نظام اسلامی حساسیت ویژه ای داشتند و به طور کامل بر آنها نظارت داشتند تا آنها از صراط مستقیم گمراه نگردند.

چنانچه فرمودند: به من خبر دادند که خانه ‏اى با هشتاد دینار خریده‏اى، و سندى براى آن نوشته ‏اى و گواهانى آن را امضا کرده ‏اند. (شریح گفت: آرى اى امیر مؤمنان، امام علیه السّلام نگاه خشم آلودى به او کرد و فرمود): اى شریح به زودى کسى به سراغت مى‏ آید که به نوشته‏ ات نگاه نمى‏ کند و از گواهانت نمى‏ پرسد، تا تو را از آن خانه بیرون کرده و تنها به قبر بسپارد. اى شریح اندیشه کن که آن خانه را با مال دیگران یا با پول حرام نخریده باشى که آنگاه خانه دنیا و آخرت را از دست داده ‏اى.

همچنین حضرت به اشعث بن قیس، فرماندار آذربایجان، در مورد استفاده ناروا از بیت‌المال هشدار داده و بیت‌المال را مال خدا می‌داند و می‌فرماید: همانا پست فرمانداری برای تو وسیله آب و نان نبوده، بلکه امانتی در گردن توست… در دست تو اموالی از ثروت‌های خدای بزرگ و عزیز است و تو خزانه‌دار آنی. حضرت در نامه به زیاد بن ابیه، جانشین فرماندار بصره، راجع به خیانت به بیت المال هشدار می دهد و می فرماید:  همانا من، به راستى به خدا سوگند مى‏ خورم، اگر به من گزارش کنند که در اموال عمومى خیانت کردى، کم یا زیاد، چنان بر تو سخت گیرم که کم بهره شده و در هزینه عیال، در مانده و خوار و سرگردان شوى.

شکی نیست که امیر مومنان علیه السلام برای مبارزه با فساد تمایزی بین نزدیکان و دیگران نمی گذاشت. ایشان اصول اسلامی را یکسان و بدون گذشت بر تمام افراد جامعه اجرا می نمود. حضرت رفتار با برادرش را که خواهان سهم بیشتری از بیت المال شده بود این گونه توضیح می دهد:  به خدا سوگند برادرم عقیل را دیدم که به شدت تهیدست شده بود و از من درخواست داشت یک من از گندم های بیت المال را به او ببخشم…. چون به گفته های او گوش دادم، پنداشت که دین خود را به او واگذار می کنم و از راه عادلانه خود دست برمی دارم.

روزی آهنی را گداخته به جسمش نزدیک کردم…، چون بیمار از درد فریاد زد… به او گفتم… از حرارت آهنی می نالی که انسانی به بازیچه آن را گرم ساخته است؟ اما مرا به آتش دوزخی می خوانی که خدای جبارش با خشم خود آن را گداخته است. در جای دیگر خطاب به مالک می گویند:  ای مالک!‌ همانا زمامداران را خواص و نزدیکانی است که خودخواه و چپاولگرند و در معاملات انصاف ندارند. ریشه ستمکاریشان را با بریدن اسباب آن بخشکان و به هیچکدام از ایشان زمین واگذار مکن و بگونه ای با ایشان رفتار کن که قراردادی به سودشان منعقد نگردد که به مردم زیان رساند. رشوه و رشوه خواری یکی از رایج ترین انواع فساد مالی و اقتصادی است که باعث وارد نمودن زیان های شدید بر اقتصاد ملی می گردد.

در حدیث معروفى که از رسول خدا نقل شده مى خوانیم که خداوند گیرنده و دهنده رشوه و آن کس را که واسطه میان آن دو است از رحمت خود دور می گرداند. امام علی(ع) در این باره می فرماید:  همانا ملتهای پیش از شما به هلاکت رسیدند به آن جهت که حق مردم را نپرداختند، پس دنیا را با رشوه دادن بدست آوردند و مردم را به راه باطل بردند و آنان اطاعت کردند.امروز بخشی از نگرانی های مردم در همین موارد است، مردم از رانت و رشوه و گرانی و مفاسد اقتصادی، از زیاده خواهی های برخی مسئولان و دست اندر کاران امور و وابستگانشان، از کاخ نشینان و اشرافیگرایان و بی عدالتی ها و برخی تبعیض ها به شدت در رنجند. مردم می خواهند مسئولان دلسوزانه خدمت کنند و همانند مردم زندگی کنند و معنی نداری و بی پولی را درک کنند و به فکر رفع مشکلات باشند و شب از روز نشناسند.مردم خواهان برخورد سریع، عادلانه و عاقلانه با مفسدان هستند و  انتظار دارند بدون فوت وقت همه مفسدان را به سزای اعمال برسانند همچنین مسئولان دیگر آزمون و خطا نکنند بلکه با استفاده از تجربیات چهار دهه گذشته و کشورهای موفق راه درست را انتخاب کنند و از هزینه تراشی ملی دوری گزینند.