به گزارش پایگاه خبری ربیع، چرا از قیام امام حسین (ع) به عنوان ماندگارترین قیام تاریخ نام می‌بریم؟ چرا آثار این قیام و پیامدهای آن غیر قابل مقایسه با سایر قیام‌های تاریخ است؟ چرا این قیام روزبه‌روز شکوفاتر و تأثیرگذارتر می‌شود؟ و هزاران چرایی که به سادگی و با کلمات و جملات نمی‌توان پاسخ داد. گرچه هزاران کتاب و مقاله و … در طول بیش از ۱۴ قرنی که  از این واقعه تاریخی می‌گذرد، نوشته شده و چاپ و منتشر شده است، اما هنوز عمق آثار این قیام بی‌نظیر قابل مطالعه و پژوهش و تحقیق است. بی شک بررسی و تبیین ابعاد مختلف این قیام اصلاح‌طلبانه و آزادی‌خواهانه تأثیر شگرف و قابل ملاحظه‌ای در بیان نکات مبهم و روشنگری اقشار مختلف مردم به‌ویژه اقشار تأثیرگذار جامعه دارد.

آری، قیام امام حسین (ع) که سرآغازی برای بیداری ملت‌های پس از خود و شکل‌گیری قیام‌های خوانخواهانه و آزادی‌طلبانه شد و با اهداف مهمی چون اصلاح امت زمان پیامبر اسلام (ص)، امر به معروف و نهی از منکر و احیای ارزش‌های دینی و اسلامی (انّما خرجت لطلب الاصلاح فی اُمّه جدی، ارید ان آمُرَ بالمعروف و اَنهی عن المنکر و اسیر بسیره جدّی و ابی علیّ بن ابی طالب علیه السلام) صورت گرفت تنها قیام و حرکتی بود که برای زنده‌کردن اسلام و نابودی کفر انجام شد و به خوبی به هدف مدنظر رهبری این قیام، امام حسین (ع) رسید.

قیام امام حسین (ع) و حادثه کربلا گرچه در مدت کوتاهی اتفاق افتاد، اما این قیام آثار و پیامدهای مهمی برای اسلام و انسان‌های آزادی‌خواه در طول تاریخ به ارمغان گذاشت. به جرأت و به تحقیق باید گفت این قیام علاوه بر اینکه به احیای دین خدا کمک کرد و موجب رشد و شکوفایی درخت اسلام شد، روح شهادت‌طلبی و شجاعت را در مسلمانان دمید و درس فداکاری و ایثار را به بشریت آموخت و دستگاه فاسد اموی و دستگاه‌های مشابهش را در همه زمان‌ها و مکان‌ها با خطرات جدی مواجه ساخت و الگویی برای همه قیام‌ها و نهضت‌های خونین شد که در مدت کوتاهی به سقوط خلافت آل ابوسفیان و در درازمدت به برچیده شدن خلافت بنی امیه و امثال پهلوی و… انجامید و در تاریخ برای آزادی انسان‌ها ایفای نقش نموده است. حادثه کربلا در طول تاریخ به یک الگو و سرمشق بزرگ تبدیل شد و شیوه مبارزه با ظلم و فساد را برای آزادگان جهان نشان داد و فرهنگ جهاد و شهادت‌طلبی را به مسلمانان مبارز به ودیعه نهاد و اکنون پس از ۱۴ قرن از هر زمان دیگر شکوفاتر شده و به شکوفایی مسلمانان انجامیده است.

یکی از پیامدهای مهم این قیام احیای دین اسلام و آیین پیامبر (ص) است، آن هم در زمانی که خلفای فاسد بنی امیه ( معاویه و یزید ) در پی حذف دین اسلام و نام پیامبر (ص) بودند و بدعت‌های فراوانی را در دین رسوخ دادند. آنها با تمام توان وارد عمل شده بودند؛ اما قیام امام حسین (ع) همه نقشه‌های شیطانی آنان را نقش برآب کرد. آنها تصور می‌کردند با شهادت امام حسین (ع) و یارانش و به اسارت بردن اهل بیت ایشان توانسته‌اند هم دشمن خود را از سر راه بردارند و هم از دیگران زهرچشم بگیرند تا هیچ کس بنای مخالفت با حکومت آنان را در سر نپروراند. آنان با قتل عام فجیع امام حسین (ع) و یارانش و به اسارت بردن اهل بیت ایشان و پایکوبی و آذین‌بستن شهرهایی چون کوفه و شام و همچنین برپاکردن مجالس سرور و شادی و بر نیزه کردن سرهای نورانی و مطهر شهدای کربلا و دیگر جنایت‌هایی که انجام دادند موجب تحقیر اهل بیت شدند، غافل از اینکه این اعمال درواقع تیر خلاص و شمارش معکوس بر از بین رفتن خلافت بنی امیه و دستگاه اموی بود.

خون پاک سید الشهدا (ع) و یارانش باعث بیداری مسلمانان و آبیاری درخت اسلام شد و چهره پلید و فاسد بنی امیه را برملا نمود. به صراحت می‌توان گفت با قیام امام حسین (ع) نه تنها آیین پیامبر بزرگ اسلام نجات یافت، بلکه از محو شدن اهداف رسالت سایر انبیا نیز جلوگیری به عمل آمد. شاید به همین دلیل است که در زیارت وارث، امام حسین را وارث انبیای بزرگی چون حضرت آدم (ع)، حضرت نوح (ع)، حضرت موسی (ع) و حضرت عیسی (ع) معرفی کرده است. امروز کسی نمی‌تواند قیام امام حسین(ع) و آثار و پیامدهای بی‌نظیرش را منکر شود، بلکه همه عقلا و اندیشمندان عالم و آزادگان جهان قیام امام را ماندگارترین قیام می‌دانند؛ زیرا اصل بقای اسلام و شکوفایی و گستردگی آن به برکت آن قیام عظیم است.