پایگاه خبری ربیع/

امروز آغازین روز هفته دفاع مقدس است، سال ۱۳۵۹ درست یک سال و چند ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی در چنین روزی با هماهنگی و دستور استکبار رژیم بعثی عراق به سرزمین مقدس ایران حمله کرد و به این امید بود که با حمایت اربابانش بتواند به زودی و ظرف چند روز نظام نوپای اسلامی را از پای در آورد و این سرزمین را تسخیر کند و حداقل تجزیه ایران را رقم بزند اما زهی خیال باطل که سر زمین دلیران مغلوب استکبار شود!

نگاهی گذرا به تاریخ روابط ایران و عراق به ما می گوید این دو کشور همواره بر سر خطوط مرزی اختلاف داشته اند، که برای رفع اختلاف عهدنامه الجزایر (۱۹۸۵) محکم ترین سند بین دو کشور محسوب می شود در این سند وضعیت مرزهای زمینی و آبی دو کشور کاملاً روشن شد و دو کشور همسایه، متعهد شدند که به مفاد آن احترام بگذارند.

با پیروزی انقلاب اسلامی و برقراری نظام جمهوری اسلامی که در نتیجه حکومت مزدور شاهنشاهی سقوط کرد یکی از حساسترین نقاط جهان، آن هم در مقطعی حساس برای کشورهای غربی به رهبری امریکا، منطقه ژئوپولیتیک خلیج فارس دچار دگرگونی اساسی شد و مرکزی که تحت فرمان استکبار و بعنوان ژاندارم منطقه محسوب می شد به نقطه مقابل آنها تبدیل گردید.

لذا استکبار برای محدود سازی انقلاب اسلامی و پیشگیری از رشد و توسعه آن و نیز کاهش تاثیر انقلاب بر افکار محرومان جهان بویژه مسلمانان منطقه،  فشارهای همه جانبه ا ی را بر جمهوری اسلامی وارد کرد که این فشارها دارای اهداف بلند مدت و کوتاه مدت بود.

در این راستا تجاوز ارتش بعث عراق به جمهوری اسلامی در حقیقت، کمک به اهداف بلند مدت امریکا در خلیج فارس محسوب می شود.

رژیم بعث عراق در ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۰ طی یادداشتی به سفارت جمهوری اسلامی در بغداد، لغو یکجانبه قرار داد الجزایر را اعلام نمود.

آغاز جنگ تحمیلی از سوی عراق در حقیقت، مقابله عملی با انقلاب اسلامی و از پا درآوردن نظام نو پای جمهوری اسلامی به حساب می آمد، هر چند تجاوز گسترده عراق ابتدا با موفقیت هایی همراه بود امّا دیری نگذشت که شیرینی تجاوز به تلخیِ زهرآگین شکست برای حاکمان بغداد بدل شد.

هدف حکومت بعثی عراق از تجاوز به ایران در چهار مطلب خلاصه می شود :

الف. براندازی نظام جمهوری اسلامی در راستای اهداف استکبارجهانی؛ که البته استکبار هنوز هم در این هدف برنامه داردو اگر دستش برسد و زورش کفاف دهد همان هدف را دنبال می کند لکن بخوبی می داند که این هدف دست نا یافتنی است.

ب. تسلّط بر اروند رود (از طریق لغو قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر)؛

ج. تصرف استان زرخیز خوزستان(رژیم عراق، همزمان با حمله به خوزستان، نقشه های بسیاری چاپ و توزیع کرد که در آن به جای خوزستان  نوشته شده بود: عربستان آزاد!)

د. تسلط بر منطقه شمالی خلیج فارس

سران رژیم عراق به پیروزی کوتاه مدت در جنگ امیدوار بودند وشاید اوضاع سیاسی، بحرانهای داخلی ایران، آمادگی ارتش عراق واطمینان از پشتیبانی غرب و مرتجعین منطقه به  این امیدواری شدت می بخشید.

از نظر نظامی وضعیت و شرایط نامطلوب نیروهای نظامیِ کشور ما، عامل اساسی در ترغیب ارتش عراق به آغاز عملیات نظامی و ایجاد اطمینان در کسب پیروزی به حساب می آمد، اما سران رژیم عراق از تحلیل یک جریان عمیق، اصیل، ریشه دار و پایدار عاجز بودند و آن هم نقش رهبری انقلا ب اسلامی و روحیه ملّت بزرگ ایران که چون کوهی استوار در مقابل تجاوز، متحد شده و از امام خویش عاشقانه فرمان می برد و هنر جنگ و تحلیل نبرد عاجز از بیان این واقعیت است و ما نام آن را هدایت الهی در صحنه نبرد می گذاریم.

عشق به شهادت، اطاعت از ولایت فقیه، تعمیق الهی و روح عرفانی ا ز بارزترین ویژگی دفاع مقدس ماست.

این واقعیت ها مخصوص ماست و شاید کمتر صحنه هایی در طول تاریخ ملت ها به آن شباهت دارد، واقعیتی که جهاد اصغر را شامل و جهاد اکبر را در برمی گیرد.

آری دیدیم و دنیا دید که اگر ملتی از رهبری الهی فرمان پذیر باشد شکست ناپذیر است و باید به چنین ملتی احترام کرد و در مقابلش زانو زد که در واقع استکبار به این نتیجه هم رسیده است و تا این روحیه ایثار و شجاعت و اطاعت از ولایت باشد این عزت و بزرگی پا بر جاست.