به گزارش پایگاه خبری ربیع، امروز بیست‌ودومین روز از ماه اسفند به مناسبت سالروز صدور فرمان امام خمینی (قدس سره) مبنی بر تأسیس بنیاد شهید انقلاب اسلامی، روز شهدا نام‌گذاری شده است. به همین مناسبت مروری بر موضوع شهادت خواهیم داشت.

در فرهنگ اسلامی شهادت، فناشدن انسان برای نیل به سرچشمه نور و نزدیک‌شدن به هستی مطلق است. شهادت، عشق به وصال محبوب و معشوق در زیباترین شکل است. شهادت، مرگی از راه کشته‌شدن است که شهید آگاهانه و به خاطر هدف مقدس و به تعبیر قرآن «فی سبیل‌ الله» آن را انتخاب می‌کند؛ یعنی شهید در راهی کشته می‌شود که هر دو ارزش آگاهانه و فی سبیل الله را داراست و چنین مرگی است که به تعبیر پیامبر(ص) شریف‌ترین و والاترین نوع مردن است (اَشرُفُ المُوتِ قَتْلُ الشَّهادَهِ).

شهادت نوعی از مرگ نیست؛ بلکه صفتی از «حیات معقول» است؛ زیرا حیات معمولی که متأسفانه بیشتر انسان‌ها را اداره می‌کند، همواره خود و ادامه بی‌پایان خود را می‌خواهد؛ لیکن در حیات معقول فرد آن زندگی پاک از آلودگی‌ها را تجربه می‌کند و خود را در یک مجموعه بزرگی به نام جهان هستی در مسیر تکاملی می‌بیند که پایانش منطقه جاذبه الهی است؛ بنابراین شهید همواره زنده است و حیات و ممات او همواره صفتی است برای حیات طیبه و مصداق آیه شریفه قرآن که می‌فرماید: «وَ لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ»؛ «و گمان مبر آنان که در راه خدا کشته شده‌اند، مردگانی هستند؛ بلکه آنان زنده و در بارگاه پروردگارشان بهره‌مندند». (آل عمران: ۱۶۹)

شهید همواره زنده است و مرگ او درواقع انتقال از حیات جاری در سطح طبیعت به حیات پشت پرده آن است. در آیه‌ای دیگر می‌فرماید: «وَ لَا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْیَاءٌ وَلَٰکِنْ لَا تَشْعُرُونَ»؛ در این آیه نیز به زنده‌بودن شهید اشاره شده است. این ویژگی اول و مهم شهید است؛ اما ویژگی دوم، رزق و روزی شهید است؛ چنانچه می‌فرماید: شهیدان زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزی می‌خورند (عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ). در این قسمت از آیه به ارتزاق شهیدان اشاره شده است.

البته ویژگی‌های شهید فراوان است؛ اما نکته‌ای در فضیلت شهید و آن اینکه پیامبر خدا(ص) فرمودند: قسم به آنکه جانم به دست اوست، اگر نبود اینکه جمعی از مؤمنان خوش ندارند دوست داشتم در راه خدا نه یک بار و دو بار، بلکه چندین بار زنده و بار دیگر کشته شوم.

همچنین حضرت علی(ع) فرمودند: خدایا، ای پروردگار آسمان برافراشته… اگر ما را بر دشمنان پیروز گرداندی، از ستم و تجاوز دورمان دار و بر حق استوارمان گردان و اگر دشمنان بر ما پیروز شدند، شهادت را روزی‌مان فرما و از فتنه بازمان دار.

در جای دیگر فرمودند: من از خدا به گشایش رحمت و بزرگی قدرتش (بر آنکه هرچه بخواهد عطا می‌کند) می‌خواهم پایان زندگی من و تو را بر نیکبختی و شهادت قرار دهد. (نهج‌البلاغه، نامه ۵۳)؛ این از فضایل شهادت و شهید است که مولای متقیان علی(ع) آرزویش را دارد و در این جایگاه با عزت و عظمت قرار می‌گیرند. از فضیلت شهادت است که علی(ع) همسایگی با شهدا را از خدا می‌خواهند و می‌فرمایند: از خداوند جایگاه شهیدان و زندگی با سعادتمندان و همراهی با پیامبران را طلب می‌کنم. (نهج‌البلاغه، خطبه ۲۳) و عشق به شهادت می‌ورزند که فرمودند: پس به خدا قسم من بر حقم و دوستدار شهادت (شرح نهج‌البلاغه، ج ۶، ص ۹۹ و ۱۰۰)؛ اما امروز مسئولیت تک‌تک ما که به ظاهر مانده‌ایم، در حالی که به واقع درمانده‌ایم، بسیار سنگین است؛ زیرا باید خون صدها هزار شهیدی را که در راه برافراشته‌شدن پرچم اسلام به شهادت رسیدند، پاس و یاد و راهشان را گرامی بداریم. کسی نباید به خود اجازه دهد خود را میراث‌دار شهدا بداند، اما برخلاف مشی و سیره شهدا حرکت کند. موضوع شهادت از شعار به دور است؛ بلکه اوج عمل خالص است که هرکس توان دستیابی به آن را ندارد. راه شهدا راه خداست؛ برای خدا حرکت‌کردن و دنیا و مافیهای آن را ندیدن. خشوع و خضوع و فروتنی از ویژگی‌های خاص شهداست که دوستدارانشان باید خود را به آن بیارایند و با پیروی از رفتار و اخلاق حسنه شهدا، میراث معنوی آنان را پاس بدارند.

خدایا، ما را قدردان شهدایمان قرار ده و آنان را از ما راضی بفرما!