به گزارش پایگاه خبری ربیع، تجملگرایی مقامات نظام از مسائلی بود که حضرت علی علیه السلام به آن حساس بودند. پس از آنکه عثمان بن حنیف فرماندار بصره از ارزش‌ها فاصله گرفته و به اشراف و سفره رنگینشان روی آورده بود و از طبقات محروم دور ماند امام (ع) نامه توبیخ آمیز به وی می نویسد تاعبرت همه قرارگیرد: ای پسر حُنیف، به من گزارش دادند که مردی از سرمایه داران بصره، تو را به مهمانی خویش ‍ فراخواند و تو به سرعت به سویش شتافتی، …گمان نمی کردم مهمانی مردمی را بپذیری که نیازمندانشان باستم محروم شده، و ثروتمندانشان بر سر سفره دعوت شده‌اند، اندیشه کن در کجایی؟ و بر سر کدام سفره می خوری؟ این تذکر حضرت علی (ع) ناظر به این نکته بود که صاحبان ثروت و موقعیت، با نزدیک شدن به مقامات دولتی و مهمانی دادن و دوستی با آنان، عمدتاً به فکر ایجاد کانال هایی برای بهره مندی های خاص و به تعبیر امروز رانتخواری هستند و مسوولان باید حواس شان به این آمور باشد. آیا امروز این توجه وجود دارد؟

رانت و خیانت ممنوع!

حضرت همچنین بعد از این که گزارش هایی مبنی بر سوء استفاده یکی از کارگزاران نظام را دریافت کرد، فوراً از او خواست صورت حساب کارهایش را دقیقاً گزارش کند تا رسیدگی شود: ” از تو به من خبر رسیده است که اگر چنان کرده باشی، پرور دگار خود را به خشم آورده و امام خود را نافرمانی و در امانت خود خیانت کرده ای. به من خبر رسیده که کشت زمین ها را برداشته و آنچه را می توانستی گرفته

و آن چه در اختیار داشتی به خیانت خورده ای. پس هر چه زودترحساب اموال را برای من بفرست و بدان که حسابرسی خداوند ازحسابرسی مردم سخت تر است. “[نامه ۴۰ نهج البلاغه]

فامیل بازی ممنوع!

امیر مومنان (ع) طی نامه ای به یکی از کار گزاران که بیت المال را بین بستگان خود تقسیم کرده بود، وی را یه شدت مورد نکوهش قرار داد: گزارشی از تو به من دادند که اگر چنان کرده باشی، خدای خود را به خشم آوردی، و امام خویش را نافرمانی کردی، خبر رسید که تو غنیمت مسلمانان را که نیزه ها و اسبهاشان گرد آورده، و با ریخته شدن خونهایشان به دست آمده، به اَعرابی که خویشاوندان تواند، و تو را برگزیدند، می بخشی! به خدایی که دانه را شکافت، و پدیده‌ها را آفرید، اگر این گزارش درست باشد، در نزد من خوار شده، و منزلت تو سبک گردیده است، پس حق پروردگارت را سبک مشمار، و دنیای خود را با نابودی دین آباد نکن، که زیانکارترین انسانی، آگاه باش، حق مسلمانانی که نزد من یا پیش تو هستند در تقسیم بیت المال مساوی است، همه باید به نزد من آیند و سهم خود را از من گیرند. [نهج البلاغه، نامه ۴۳]

برخورد قاطع با خلافکار!

همه این‌ها نشان می دهد که حضرت علی (ع) معتقد بودند ناهنجاری‌های برخی از کارگزاران سبب می شود مردم نسبت به دولتمردان و حاکمان بدبین شده، و اعتمادشان را به آنان از دست بدهند و مسلم است که بی اعتمادی مردم به عنوان عنصر تهدیدکننده حکومت به شمار می آید.

حضرت علی علیه السلام، هرگز در صدد لاپوشانی و کتمان جرم ها و تخلفات مسوولان نظام نبودند و هیچگاه بر این باور نشدند که اگر جرم مسوولی عیان و اثبات شود و مجازات گردد، مردم بدبین می شوند و آب به آسیاب دشمن می ریزد؛ بلکه برعکس دوام و قوام حکومت و جامعه را در اجرای شدید عدالت و مجازات مسوولان گناهکار می دانستند. بنابر این امروز نیز مردم انتظار دارند جرم مسئولان کتمان نشود و با شفافیت کامل با آنها برخورد شود این اقدام امید مردم به حاکمیت در اجرای عدالت را افزون خواهد کرد. مردم انتظار دارند تجملگراها از راس آمور کنار گذاشته شوند و کارها به ساده زیست های پاک دست سپرده شود، کسانی که دنبال حقوق نجومی و رانت و…نباشند به یقین اینگونه افراد اگر وارد عمل شوند به فکر مردمند و کارها بسامان خواهد شد. در سیره حکومتی علی علیه السلام، هیچ خط قرمزی بجز عدالت وجود ندارد چنانچه تخلفات مدیران و کارگزاران هر نظام، از آفات آن به حساب می آید که همانند یک دمل چرکین از درون، حکومت را به تباهی و سقوط می کشاند که باید آن را سریعا جراحی کرد و از بین برد تا جامعه و حکومت بتوانند به سلامت ادامه حیات دهند و پیشرفت کنند.

اگر امروز تاریخ از برخورد علی علیه السلام با کارگزاران نظام خود به عنوان مصادیق عدالت گستری و پاسداری از حقوق مردم به نیکی یاد می کند، جمهوری اسلامی نیز برای نیکنامی تاریخی، چاره ای جز پیمودن راه علی (ع) ندارد و برخورد شدید و بی تعارف با مسوولان مجرم یکی از مؤلفه‌های سنجش میزان قرابت جمهوری اسلامی با حکومت امیرالمومنین (ع) است؛ این یک آزمون تاریخی و قضاوت ساز است. مردم انتظار دارند رئیس جمهور محترم براساس قولی که در زمان تبلیغات دادند روزنه‌های فساد اداری و اجرایی را مسدود کند و با مفسدان برخورد قاطع داشته باشد تا سفره رشوه خواری، فامیل بازی و رانت خواری ها بر چیده شود. دولت باید در این راه از هیچ جو و غوغاسالاری نهراسد که مردم در برخورد با فساد و مفسد با او همراهند و امیدوار به جمع شدن سفره فساد. مبارزه با فساد و مفسد طعم شیرین عدالت را به کام مردم می نشاند و اعتماد مردم را که مورد تاکید رهبری است احیا می کند.