به گزارش پایگاه خبری ربیع، نام حسین‌بن‌علی(ع) به عنوان «اسوه مقاومت، جهاد و شهادت» بر تارک تاریخ می‌درخشد؛ بزرگمردی که در سوم شعبان در خانه گلی و ساده امام شیعیان، علی(ع)، و حضرت زهرا(س) دیده به جهان گشود و در سال ۶۱ هجری با فریاد مبارزه با طاغوت‌های زمانه خود (بنی‌امیه)، واقعه عظیم کربلا را در دل‌های مسلمین جاودانه ساخت. امام انگیزه مقاومت و مجاهدت خود را چنین بیان فرمودند: «انّما خرجت لطلب الاصلاح فی امه جدّی»؛ «اصلاح امتی که پس از رحلت پیامبر و شهادت حضرت امیر، بدعت‌های زیادی را بر جامعه اسلامی تحمیل کردند.»

پس از پیامبر(ص) و با قدرت‌گرفتن بنی‌امیه، ارزش‌های معنوی کم‌کم رنگ باختند و مدیران سیاسی پایبندی به مفاهیم اخلاقی را زیر پا گذاشتند. درنتیجه اشرافیگری و بذل و بخشش‌های بی‌حدوحصر از بیت‌المال به اقوام و نزدیکان به یک سنت متعارف تبدیل شد؛ آنچه امروز آقازادگی، فامیل‌بازی و گروه‌گرایی نامیده می‌شود.

بدیهی است عبارت «اصلاح» در انگیزه امام حسین(ع) در کنار اصلاح اخلاقی، اجتماعی و سیاسی به اصلاح اقتصادی جامعه و بازگشت به اصول و احکام اقتصادی اسلام ناب محمدی نیز مربوط می‌شد. اصولی چون عدالت اقتصادی، ساده‌زیستی، فقر، اصل آزادی اقتصادی و نفی انباشت ثروت که از مصادیق بنیانی اقتصاد اسلامی محسوب می‌شوند. دورشدن بنی‌امیه از این اصول در کلام امام حسین این‌گونه ترسیم می‌شود: «مردم! آگاه باشید! اینان (بنی‌امیه) اطاعت خدا را ترک کرده و پیروی از شیطان را پیشه خود ساخته‌اند، فساد را ترویج و حدود الهی را تعطیل کرده و «فی‌ء» را به خود اختصاص و حلال و حرام خداوند را تغییر داده‌اند؛ در حالی که من به هدایت و اصلاح جامعه اسلامی از دیگران شایسته‌ترم.»

همچنین وقتی در روز عاشورا درباره نپذیرفتن حقانیت امام از جانب دشمنانشان از ایشان سؤال می‌شود، امام حسین(ع) پاسخ می‌دهند: «مُلِئَتْ بُطُونُکُمْ مِنَ الْحَرامِ»؛ «شکم‌های آنان از حرام پر شده است»؛ روشن است شکمی که به فرموده امام مملو از حرام است، رهاورد فعالیت ناسالم اقتصادی است؛ آنچنان اقتصادی که پیامدش شخص را وادار می‌کند دربرابر ولی خدا قد علم کند و درنهایت به غیرانسانی‌ترین اقدامات روی می‌آورد.

بی‌تردید فریاد مقاومت امام حسین(ع) و مبارزه با زیاده‌خواهان در تمام جوانب ازجمله در عرصه اقتصادی در زمانه ما متوقف نخواهد شد. چنان‌که در سالیان اخیر رهبر فرزانه انقلاب با رویکرد اصولی و به منظور جلب توجه مردم و مسئولان به آفات اقتصاد لیبرالیستی، مباحث اقتصادی را دستمایه نام‌گذاری‌های سالانه قرار داده‌اند تا همگان را با مقوله اقتصاد اسلامی آشنا و متوجه مشکلات اقتصادی کنند. امسال نیز تحت عنوان «رونق تولید» نام‌گذاری شده است. اهمیت این موضوع زمانی دوچندان می‌شود که به گفته برخی کارشناسان با وجود اینکه تولید باعث رفاه ۹۹درصد از مردم می‌شود، به ضرر یک درصد جامعه است. این یک درصد همان مترفین جامعه هستند که از ضعف اقتصاد کشور ثروت می‌اندوزند (با واردات، قاچاق و …) و افزایش تولید ملی برایشان ضرر است. درواقع همانند عصر اموی اقلیت مفسد با زیر پا نهادن اصول اقتصاد اسلامی و زیاده‌خواهی، زمینه آسیب‌های جدی را در جامعه فراهم می‌کنند. چنان‌که خداوند در قرآن می‌فرماید: «إِنَّ الْإِنْسَانَ لَیطْغَی أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَی»؛ «انسان آنگاه که خود را بی‌نیاز می‌بیند، سرکشی می‌کند» (علق: ۶ و ۷)، و «إِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِکَ قَرْیهً أَمَرْنا مُتْرَفیها فَفَسَقُوا فیها…»؛ «هلاکت و نابودی یک جامعه به دست مترفان و مال‌اندوزان آن صورت می‌گیرد» (اسرا: ۱۶).

واقعیت این است که نظام اقتصادی مترف‌پرور باعث هلاکت جامعه می‌شود. رونق تولید زمانی محقق می‌شود که اقلیتی که عدد سنگینی به بانک‌ها بدهکارند، اما از بازپرداخت سر باز می‌زنند، این سرمایه ملی را برگردانند تا در چرخه تولید به کار گرفته شود. درواقع باید دست ویژه‌خواران قطع شود و پول کشور در اختیار تولیدکنندگان واقعی قرار گیرد و دلالان خانه‌نشین شوند. باید نظام بانکی کشور به جای تقویت ویژه‌خواران برای خلق پول‌های بیشتر که نتیجه آن بدترشدن اوضاع اقتصادی است، با دادن تسهیلات به شهروندان متوسط و کم‌درآمد، زمینه اشتغال و تولید بیشتری را فراهم کند. رونق تولید به رفع بیکاری، فقر، افزایش درآمد عمومی و قدرت خرید مردم، کاهش تورم و رفع رکود منجر خواهد شد و نشاط اقتصادی و اجتماعی را در پی خواهد داشت. توجه به رونق تولید، اصلاح اقتصادی مورد نیاز امروز کشور است که باید وسیع و عمیق به آن توجه و پرداخته شود.

امیدواریم در سال رونق تولید، پویایی اقتصادی و توسعه عادلانه ثروت اتفاق بیفتد و با این زمینه اصلاحی سالی را سپری کنیم که مقام معظم رهبری دغدغه اقتصاد را به عنوان اولویت بحرانی کشور نداشته باشند و مردم با خاطری آسوده و در آرامش اقتصادی و بدون دغدغه زندگی کنند و کشور مسیر رشد و توسعه را بپیماید.