به گزارش پایگاه خبری ربیع،  کار و زندگی در دنیای به شدت متحول و متغیر کنونی، بدون سازمان های ارتباطی و اطلاعاتی به سختی امکان پذیر است.

مدیریت و راهبرد در محیط کار و زندگی، نیازمند دانش و اطلاعات کافی برای تصمیم گیری است اما این فضا کمتر این اطمینان را برای مدیران ایجاد می کند. از این رو میباشد که نقش سازمان ها و نهادهای ارتباطی و اطلاعاتی چون روابط عمومی ها اهمیت به سزایی در دنیای جدید پیدا می کند.

روابط عمومی عنصری قوی در ارزیابی، تقویت برنامه ها و پیشبرد اهداف سازمان ها است که می تواند وظایف و ماموریت های هر نهاد و سازمان را با ارتباطی موثر و هدفمند به مخاطبان و گروه هایی که با سازمان در ارتباط هستند، منتقل سازد.

به راستی، می توان روابط عمومی را هنر برقراری ارتباط در مسیر اطلاع رسانی و آگاهی بخشی به مخاطبان دانست که تمامی تلاش خود را بر تنظیم روابط بین سازمان و مردم معطوف می دارد و هوشمندانه سعی دارد تا با رسالت حرفه ای و اصول اخلاقی تحقق منافع سازمان و مردم را مدنظر داشته باشد.

روابط عمومی علم و دانشی همراه با کوشش آگاهانه و برنامه ریزی شده، فعالیتی مبتنی بر تحقیق و وسیله ای برای مشاوره به مدیران که نه تنها در اطلاع رسانی به مردم موثر است بلکه وسیله ایجاد ارتباط اقناعی و ایجاد ارتباط دوسویه بین سازمان و مخاطبان است.
هنر روابط عمومی این است که بتواند امکانات وشرایط محیط بیرونی را تشخیص داده وآنان را با امکانات درون سازمان پیوند دهد و بنابراین اجرای فرامین درون سازمانی را تسهیل نماید ودرنهایت ارتباط سازمان را با بیرون ازآن، به درستی برقرار سازد؛ حال در این مسیر باید بتواند در عین حال که فضای درونی را درک و مطابق آن و نیازهای سازمان برنامه ریزی می کند، نقاط منفی و احیاناً موارد بیرونی ای که ممکن است خسارت هایی برای سازمان و نهاد به دنبال داشته باشد را نیز درک کرده و برای آن ها پیش از وقوع برنامه داشته باشد.

به همین دلیل است که می توان گفت؛ امروزه در تمام دنیا سازمانهای موفق سازمانهایی هستند که مدیران و کارکنان روابط عمومی آنها بدانند که چگونه باید به شکلی شفاف و آگاهانه به تجزیه و تحلیل امور مرتبط به سازمان خود و رفع و رجوع مسائل بپردازند و نقش مهم خود را در تعیین سمت و سوی سیاست‌های همگانی ایفا کنند.

در فضای واقعی و وضعیت سنتی رسانه اعم از دیداری، شنیداری و مکتوب نقش واسطه میان روابط عمومی و مخاطبان را بازی می کند و این عنصر واسطه به طور غالب بین یک فرستنده پیام (روابط عمومی) و جماعتی از گیرندگان قرار می گیرد؛ به مرور زمان این پهنه گسترش یافت به نوعی که روابط عمومی باید بتواند از تکنولوژی های به روز استفاده و آن ها را پُلی برای دستیابی به اهداف مذکور سازد.

بدین سان، روابط عمومی هایی را می توان فعال، پویا و البته موثر دانست که از رسانه های نوین اطلاع رسانی بهره مند است و آن ها را به کار می گیرد. به عنوان سخن پایانی باید گفت؛ روابط عمومی مدرن با استفاده از ابزارها، تکنولوژی و فرآیندهای متولد شده و متحول شده در راستای بهبود این ارتباط به نفع سازمان و مخاطبان پیش می رود و با استفاده از ابزارهای نوین رسالت های اصلی خود را در پیش می گیرد.

سیاوش توسلی
روابط عمومی شهرداری منطقه سه همدان