به گزارش پایگاه خبری ربیع، امروز مصادف با سالروز شهادت  شهید محمود صارمی، خبرنگار ایرانی و مسئول دفتر خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران در مزارشریف است که در سال ۱۳۷۷ در جریان کشتار دیپلمات‌های ایرانی در مزارشریف به شهادت رسید و شورای فرهنگ عمومی کشور در اولین سالگرد این رخداد، این روز را به عنوان «روز خبرنگار» نامگذاری کرد. روایت امروز، روایت قلمی است که مجاهدت می‌کند تا انسانیت و اخلاق و آزادی و استقلال یک ملت و هویت یک مکتب و جامعه بماند و به مسلخ نرود، هر چند خود فدا شود. امروز روز تقدیر از قلم، فکر و اندیشه است، تقدیر از قلمی که نگارش آن در طول ادوار تأثیر شگرف بر سرنوشت آدمی داشته و انسان‌ها را از حقوقشان آگاه و در راه گسستن زنجیرهای استبداد و استعمار رهانیده است.

هفدهم مردادماه، روز نماد حق‌ و حق‌بینی و حق‌گویی و حق‌نویسی و گام نهادن در مسیر بصیرت‌بخشی و نیک‌اندیشی است. روز اطلاع‌رسانی با سلاح پر اقتدار و پر قدرت قلم. خبرنگاران سربازان فعال وطنند آنها همزمان در جبهه فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و هر جا که نیاز باشد در عرصه حضور دارند. این جمع پر تلاش، جریان‌سازان بزرگ جامعه و وجدان‌های بیدار زمانه خویش‌اند که بدون پشتوانه مالی و امنیت شغلی یا روانی در فضایی سرشار از استرس شبانه‌روز برای احقاق حق و آگاهی و تنویر افکار عمومی مجاهدت می‌کنند و این همان چیزی است که متأسفانه باید گفت جمع کثیری از مسئولان و مردم آن را نمی‌دانند یا نمی‌بینند. باید تأسف خورد که یک خبرنگار از نوشتن دستش بلرزد، نه از اینکه به دادگاه برود؛ زیرا خبرنگار متعهد بی‌خود نمی‌نویسد و هرگز اتهام، انتقام، و بداخلاقی نمی‌کند؛ اما در نوشتن واقعیت‌ها دست لرزان دارد؛ چون از صبح فردا او به تعبیر امروز تحریم می‌شود و دیگر از او برای نشست‌ها دعوت نمی‌شود و به قولی نانش آجر می‌شود. عادت این شده که تعریف و تمجید باشد، نقد به کلی قابل پذیرش نیست، هر نقدی مصادف است با حتی عدم قبول روزنامه به صورت رایگان، مدیر می‌گوید دیگر این روزنامه را در این اداره نبینم! اینجا کار قلم و قلمدار سخت می‌شود برای چرخش باید حساب و کتاب سرش بشود نه آن حساب و کتاب درست و منطقی! بلکه این حساب و کتابی که او و رسانه‌اش را به ناکجاآباد خواهد برد. لذا بسیاری از واقعیت‌ها نوشته و گفته نمی‌شود؛ زیرا قلم به دست باید خوشایند بنویسد و این یعنی خطری بزرگ، یعنی کژی و کجی و انحراف بیشتر و بیشتر می‌شود تا اینکه قابل دوخت نیست و تحملش گران خواهد بود.

قلم را حرمتی است که امروز باید احیا شود. حرمت قلم را پاس داشتن باعث حق‌گویی و حق‌بینی و درست‌اندیشی و عملکرد درست می‌شود. همگان عهد ببندند به قلم نگاه احترام داشته باشند و قلم به دستِ متفکر و اندیشمند را میدان دهند تا راه را برای رشد و کمال و تعالی هموار سازند. اهمیت این روز به تعالی‌بخشی و بصیرت‌آفرینی صاحبان قلم است که باید قدردانشان بود. در اهمیت این روز مقام معظم رهبری فرمودند: «روز خبرنگار، روز رعایت حریم قلم و اندیشه است، این روز یادآور حماسه‌آفرینی آن‌هایی است که بقای حقیقت را به بقای خود ترجیح می‌دهند.» امام خمینی(ره) نیز در زمینه تأثیر و حرمت قلم بیان داشتند: «امیدواریم بشر به رشدی برسد که مسلسل‌ها را به قلم تبدیل کند؛ چراکه آن‌قدر که قلم و بیان در خدمت بشر بوده است، مسلسل‌ها نبوده‌اند.»

امروز که دنیای استکبار با تمام قوای رسانه‌ای خود به میدان فرهنگ و اقتصاد و همه چیز ما آمده‌اند باید فضا را برای اصحاب رسانه باز کرد تا با عده کم خود بتوانند با آن عده زیاد دشمن مقابله کنند. رهبر معظم انقلاب در همین راستا فرمودند: «مؤثرترین سلاح بین‌المللی علیه دشمنان و مخالفان، سلاح ارتباطات رسانه‌ای است؛ امروز این قوی‌ترین سلاح است و من مطبوعات را یک پدیده ضروری، لازم و اجتناب‌ناپذیر برای جامعه می‌دانم.» روز خبرنگار، روزی است که گویی قلم، این مقدس‌ترین عامل سوگند آسمانی بار دیگر به مظهر درخششی تبدیل شده که حکایت‌گر زندگی تابناک رهپویانی می‌شود که همواره با قلم پیوندی جاودانه بسته‌اند. امروز خبرنگاران در خط مقدم جبهه فرهنگی کشور قرار دارند؛ بنابراین انتظار می‌رود مسئولانی که  خواستار اثرگذاری و ایجاد شرایطی برای تعمق بیشتر در حوزه فرهنگ هستند به‌ویژه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، به فعالان این عرصه توجه ویژه‌ای داشته باشند.

اکنون خبرنگاران به عنوان رکن اصلی رسانه‌ها، نیازمند حمایت جدی مسئولان نه در کلام که منتظر عمل بیش از پیش آن‌ها هستند. باید جایگاه فعالان رسانه از جمله خبرنگاران به معنی واقعی کلمه احیا شود. نباید کسی جرأت کند خبرنگار و قلم به دستی را تحقیر یا تهدید کند. اما خبرنگار قلمش باید در انعکاس وقایع، تدوین صحیح، عزمی راسخ و صبری بلند داشته باشد؛ زیرا قلم خبرنگار رسانه‌ای است که باید از دامن صداقت برخاسته باشد. نکته پایانی اینکه، ارزش کار خبرنگاران بیش از آنچه که به عنوان مادیات دریافت می‌کند، است. از این رو کسانی که این حرفه را به عنوان شغل انتخاب می‌کنند مادیات کمترین نقش را در انتخاب آنان به عنوان شغل آینده ایفا می‌کند. دوباره بگویم «همکار محترم مجاهد، روزت مبارک»