به گزارش پایگاه خبری ربیع، یکی از روزهای مهم در تاریخ انقلاب اسلامی ۱۹ دی‌ماه، سالروز قیام مردم ولایتمدار قم است.

دو روز پیش از این حرکتی که جرقه انقلاب اسلامی زده شد، یعنی در روز ۱۷ دی‌ماه سال ۵۶، مقاله‌ای با عنوان «استعمار سرخ و سیاه» با امضای احمد رشیدی مطلق در روزنامه اطلاعات درج شد. (۱۷ دی مصادف با حرکت اسلام‌زدایی رضاشاه یعنی کشف حجاب است).

نویسنده این مقاله، که در سالروز کشف حجاب به چاپ رسید، به حضرت امام خمینی(ره) اهانت کرده بود. با اینکه برای اولین بار نبود که عوامل نظام به حضرت امام(ره) اهانت می‌کردند و این بار حتی اهانت به طور صریح صورت نگرفته بود، اما جرقه‌ای در شهر مقدس قم زده شد که به قیامی خونین و تاریخ‌ساز انجامید. این مقاله احساسات و عواطف مردم را نسبت به رهبر و مقتدایشان که در تبعید به سر می‌برد، برانگیخت و خشم و انزجار عمومی را از نظام به همراه داشت. اولین حرکت اعتراضی در واکنش به انتشار مقاله موهن در روزنامه اطلاعات توسط روحانیت و مردم قم، فردای انتشار آن یعنی روز ۱۸ دی‌ماه شکل گرفت.

آری، شهر مقدس قم در تاریخ انقلاب همواره به عنوان پایگاه اصلی و سازمان‌دهنده قیام و مبارزه علیه نظام ستمشاهی به شمار می‌رفته است. وجود حوزه علمیه و روحانیت متمرکز در این شهر نیز در این مهم تأثیر بسزایی داشته است. آغاز مبارزه و شکل‌گیری آن و نیز رهبری مردم توسط حضرت امام خمینی(ره) در همین شهر صورت پذیرفت. پس از قیام خونین ۱۵ خرداد ۴۲ نام قم به عنوان مرکز اصلی و هدایت‌کننده مبارزات بر سر زبان‌ها افتاد و پس از چهارده سال، قیام ۱۹ دی ۵۶ که آن را «جرقه انقلاب» نیز نامیده‌اند، بار دیگر موجب قیامی همگانی و مبارزاتی گسترده شد.

مقام معظم رهبری درباره جایگاه شهر قم در پیروزی انقلاب اسلامی می‌فرمایند: «برای ساختن یک بنا، اول باید پایه‌های محکم آن را کار گذاشت. هرچه بنا بزرگ‌تر و سنگین‌تر و ماندگارتر باشد، پایه‌های آن محکم‌تر و قوی‌تر و شکست‌ناپذیرتر خواهد بود. اگر ما مبارزه ملت ایران را که به طور عمومی و تعیین‌کننده از سال پنجاه و شش آغاز شد به یک بنای رفیع و مستحکم تشبیه کنیم، پایه‌های قوی و شکست‌ناپذیر و ماندگارِ این بنای مستحکم در قم نشانده و کار گذاشته شد. قم، یک ذخیره الهی برای اسلام بود.»

ویژگی خاص قیام ۱۹ دی، شرکت و همکاری همه قشرهای مردم بود. این قیام نیز همچون همیشه با رهبری روحانیت شکل گرفت؛ اما اگر حمایت و پیوستن مردم به روحانیت نبود، به پیروزی نمی‌رسید. پس از اینکه علما دروس حوزه را تعطیل کردند، قشرهای مختلف مردم نیز به آنان پیوستند. بازاریان با تعطیل‌کردن بازار قم، نقش عمده‌ای در اعتراض به اقدامات نظام داشتند. مردم نیز پیر و جوان وارد صحنه مبارزه شدند و در حمایت از امام خمینی(ره) و روحانیت با علما و طلاب همراهی کردند که رژیم ظالم ستمشاهی این حرکت و قیام مردم را به خاک و خون کشید.

قیام ۱۹ دی با مظلومیت شهدا و حرکت روحانیت و مردم به بار نشست و حرکت‌ساز شد. پیام حضرت امام(ره) روح تازه‌ای در کالبد مجروح ملت دمید و انقلاب آهنگ و شتاب تازه‌ای به خود گرفت. مبارزه علیه رژیم طاغوت شکل همه‌جانبه‌ای پیدا کرد و خون تازه‌ای در رگ‌ نهضت جوشیدن گرفت.

به دنبال قیام ۱۹ دی، نهضت به شهرهای دیگر کشیده شد و حماسه چهلم‌ها شکل گرفت. تبریز، یزد، جهرم، تهران، مشهد و شهرهای دیگر کشور شاهد قیام‌هایی خونین در گرامیداشت شهدا بودند. ابتدا تبریز در چهلم شهدای قم به خاک و خون کشیده شد و پس از آن شهرهای دیگر به همین ترتیب شاهد حماسه‌هایی جاوید بودند. حماسه چهلم‌ها نهضت را به ثمر رساند و با بازگشت امام خمینی(ره) به کشور به پیروزی انقلاب اسلامی انجامید. ۱۹ دی، نقطه عطفی در نهضت اسلامی مردم به رهبری امام خمینی(ره) بود که مشعل انقلاب را شعله‌ور ساخت و پیروزی علیه حکومت طاغوت را به ارمغان آورد.

این قیام نتایجی در پی داشت؛ ازجمله افشای سازش شاه و کارتر و توخالی‌بودن شعار فضای باز سیاسی شاه، اثبات وحشت شاه از حرکت مذهبی‌سیاسی به رهبری روحانیت و امام خمینی (قدس سره) و قرارگرفتن نهضت در مسیر درست مبارزه؛ همچنین مشخص شد آمریکا و شاه پایگاهی در بین مردم ندارند و متحجرین و مروجان جدایی دین از سیاست را با شکست مواجه کرد؛ از طرفی چهره کریه ضدمردمی رژیم شاه افشا و باعث تعمیق و مردمی‌شدن نهضت شد و گروه‌های غربگرا شکست سنگینی را تجربه کردند.

با قیام ۱۹ دی‌ماه مردم قم، آهنگ حرکت انقلاب به صورت «استراتژی چهلم‌ها»ی پشت سر هم، با صورت و محتوای کاملا اسلامی شتاب فزاینده و گسترده‌تری به خود گرفت و رهبری امام (قدس سره) به عنوان نقش اصلی مبارزه با رژیم شاه ظاهر شد که سرانجام به پیروزی انقلاب اسلامی رسید و امام(ره) و مردم به هدف قیام خود دست یافتند.