به گزارش پایگاه خبری ربیع، بیکاری به خصوص در سنین بالا می تواند اثرات بسیار منفی بر روی افراد و بخصوص جوانان داشته باشد. تا دهه ۶۰ تقریباً مشکل خاصی با عنوان اشتغال فارغ التحصیلان دانشگاهی در کشور وجود نداشت و حتی افراد دیپلمه نیز می‌توانستند به آسانی در مشاغل مختلف وارد شده و فعالیت کنند، اما امروز شرایط کاملاً تغییر یافته و افراد با مدارک کارشناسی تا دکترا نیز با چالش‌های فراوانی برای ورود به بازار کار مواجه‌اند.

کارشناسان می گویند اینکه چرا اقتصاد ایران به چنین وضعیتی دچار شده که توان جذب تقاضاهای شغلی موجود را ندارد و در نتیجه چند میلیون تقاضا برای کار شکل می‌گیرد به چند عامل بستگی دارد. اولا جهش یکباره میزان تولدها در دهه ۶۰ و رسیدن آنها به سن کار در دهه های ۸۰ و ۹۰، رشد نامناسب و ضعیف بنگاه‌های شغل‌ساز، ورشکستگی، تعدیل نیرو، در برخی موارد ورود تکنولوژی‌های نوین در کار، افزایش چشمگیر تعداد فارغ‌التحصیلان دانشگاهی و تغییر ذائقه آنها نسبت به کار؛ می‌توانند در ایجاد شرایط فعلی بازار کار ایران تاثیر مستقیم داشته باشند.

قوانین اندک در حمایت از اشتغال جوانان یا نبود قوانینی که بتواند تسهیلات متناسب و در اندک زمان لازم برای اشتغال فراهم نماید و البته اجرای قوانین نیز بسیار مهم است. درباره قانون منع به کارگیری بازنشستگان مشاهده شد، علاوه بر قانون خوب اجرای خوب نیز لازم است. ابرچالش بیکاری نیاز به برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری کارشناسانه و مناسب است که متأسفانه صورت نگرفته است. جوان تحصیل‌کرده انتظار دارد حداقل اگر دولت امکان اشتغال برای وی را ندارد بتواند از تسهیلات دولتی بهره ببرد اما از یک سوی بوروکراسی و فرایند طولانی کاغذبازی و از سوی دیگر اقتصاد بیمار مانع از روی پای خویش ایستادن جوان تحصیل کرده می‌شود و بیشتر ناامیدی تزریق می‌کند.