به گزارش پایگاه خبری ربیع، در پی ممنوعیت واردات لوازم خانگی در همین ستون در تاریخ ۲۱ مهر ماه نوشتاری تقدیم شد و تذکراتی به تولید کنندگان داده شد اما همانطور که پیش بینی می شد برخی تولیدکنندگان فرصت را غنیمت دانستند و نسبت به افزایش قیمت کالاهای تولیدی خود اقدام نمودند!؟ واقعا جای سوال و تعجب است! چه اتفاقی افتاده است که چیزی حدود ۱۰ درصد افزایش لوازم خانگی توسط برخی اتفاق افتاده است! در روزهای اخیر که شاهد سیر نزولی دلار هستیم افزایش قیمت چه مناسبتی دارد؟ در حالیکه قیمت فولاد در سرازیر کاهش قیمت قرار گرفته است و واردات هم بسته شده است این افزایش قیمت جز دهن کجی به یک تصمیم منطقی و عاقلانه و سوء استفاده از یک فرصت استثنایی است! تولید کنندگان بجای ارتقاء کیفیت کالای تولیدی خود دست به پول به جیب زدن شدند! چه ایثار بزرگی؟ چه همراهی خوبی با مردم! چه …واقعا عقل اقتصادی اینگونه حکم می کند که یک راه باز شده را با یک حرکت سودجویانه دچار خدشه کنیم؟!

 

در نوشتار قبلی گفته شد “رهبر معظم انقلاب با هر گونه انحصار و گران‌فروشی به آسم حمایت از تولید داخلی مخالف هستند. انحصار موجب از بین رفتن رقابت میشود. لوازم خانگی تولید داخل باید با استقبال از رقابت،‌ به جایگاهی پایدار در بازار ایران و جهان دست پیدا کنند. نه اینکه به نام حمایت از تولید داخلی، قیمت محصولات داخلی از مشابه خارجی آن بیشتر شود و نیازی به ارتقای کیفیت هم نداشته باشد. این یعنی انحصار، در حالی که اگر بازار رقابتی باشد تولید کننده باید قیمت کالای خود را بهینه کند و به سود معقول راضی باشد. این دستور رهبر انقلاب باید به گونه‌ای تبیین شود که راه برای سوءاستفاده تولیدکنندگان داخلی از این سیاست بسته شود و این دستور به نفع سودهای انحصاری و زیان عمومی مصادره نشود.”

حالا برخی تولیدکنندگان بزرگ لوازم خانگی در حالی طی چند روز اخیر نسبت به افزایش قیمت‌ها اقدام کرده‌اند که بازار در رکود قرار دارد و نرخ ارز هم روند نزولی خود را طی کرده است. و سوال این است که دولت در این گرانی و گرانفروشی چه نقشی دارد؟ چرا دولت وارد عمل نمی شود؟ تردیدی نیست که دولت باید وارد عمل شود و قیمت ها را به قبل برگرداند؟ از تولید کنندگانی که کار تولید لوازم خانگی را با دلار ۷۵ ریالی شروع کرده اند و با تسهیلات قرض الحسنه و دراز مدت ایجا کارخانه کرده اند انتظار می رود به ملت احترام کنند و اینهمه به فکر توسعه سرمایه نباشند مگر چه خبر است؟ شاید بد نباشد که سابقه کاری را برخی از این افراد بررسی شود که از شروع کار که کارگاهی چند نفره داشته اند تا امروز که صدها و هزارها نیروی انسانی دارند و توسعه‌ها ناباورانه داشته اند از کجا آمده است جز از جیب مردم؟ جز از تسهیلات ارزان قیمت؟ و البته بعضا رانت ها پنهانی مثل استفاده از خدمات برق و راه و…ملی؟

این را می دانیم که در طول ماه‌های اخیر بازار لوازم خانگی با رکودی قابل‌توجه روبه‌رو شده است و فقط مصرف‌کنندگانی که نیاز ضروری دارند سری به بازار می‌زنند و مابقی ترجیح می‌دهند با قیمت‌های بسیار بالای لوازم خانگی از خرید انصراف دهند و در پی تعمیر محصولات خود باشند. اما این راه حلی برای جلب توجه مردم وبرای اقدام به خرید نیست؟ جو سازی چرا؟

این را نیز بگوئیم که فروشندگان لوازم خانگی معتقدند بازار از یک بلاتکلیفی رنج می‌برد؛ از یک طرف تدبیری برای مدیریت کالاهای قاچاق صورت نگرفته است و از طرف دیگر برخی تولیدکنندگان بزرگ داخلی هم با کاهش عرضه یا فروش سبدی محصولات خود سعی در کسب سود بیشتر دارند. که لازم است با کالاهای قاچاق و قاچاقچیان مخرب تولید داخل به شدت برخورد شود و با تولید کنندگانی که به عمد ظرفیت تولیدشان را برای کم کردن عرضه و بازارسازی اقدام می کنند نیز برخورد قاطع صورت گیرد این هردو یک نتیجه دارد.

برخی از فروشندگان لوازم در مورد دلایل افزایش قیمت‌ها می‌گویند این یک شگرد است که تولیدکننده با افزایش قیمت‌ها نماینده‌های خود را ترغیب به خرید کالای بیشتر می‌کند این در حالی است که باید کالاها فروخته شود تا انبارها فضای لازم برای کالاهای جدید را داشته باشند. مسئولان مراقب باشند اینگونه حرکات نهایتش انحصار است و انحصار ملت را نگران و اوضاع را پیچیده می کند! چندی نخواهد گذشت که لوازم خانگی هم ثبت نام و قرعه کشی لازم دارد! عزیزان متوجه باشند از خود چه باقی می گذارند تسهیل آمور زندگی یا سخت و تنگ کردن اوضاع!؟