پایگاه خبری ربیع/

«تَهَدَّمَتْ وَ اللَّهِ أَرْکَانُ الْهُدَی وَ انْطَمَسَتْ وَ اللَّهِ نُجُومُ السَّمَاءِ وَ أَعْلَامُ التُّقَی وَ انْفَصَمَتْ وَ اللَّهِ الْعُرْوَهُ الْوُثْقَی قُتِلَ ابْنُ عَمِّ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَی قُتِلَ الْوَصِیُّ الْمُجْتَبَی قُتِلَ عَلِیٌّ الْمُرْتَضَی قُتِلَ وَ اللَّهِ سَیِّدُ الْأَوْصِیَاءِ قَتَلَهُ أَشْقَی الْأَشْقِیَاء».

این ندای جبرئیل امین است که سحرگاه امروز از میان آسمان و زمین به گوش جهانیان رسید: «سوگند به خداوند که ارکان هدایت درهم شکست و ستاره‌های دانش نبوت تاریک و نشانه‌های پرهیزکاری برطرف و عروه الوثقی گسیخته شد؛ چرا که پسرعموی رسول خدا(ص) شهید شد، سیدالاوصیاء و علی مرتضی به شهادت رسید؛ وی را سیاه‌بخت‌ترین اشقیاء به شهادت رساند.»

روایت شده است که در هنگام ضربت زدن ابن ملجم بر سر مطهر امیرالمؤمنین(ع)، زمین به لرزه در آمد، دریاها مواج و آسمان‌ها متزلزل شدند، درهای مسجد به هم خوردند، خروش از فرشتگان آسمان‌ها بلند شد و باد سیاهی وزید به‌طوری‌که جهان را تیره و تاریک ساخت.

آری! شمشیر ابن ملجم ملعون تنها بر فرق مبارک مولای متقیان اصابت نکرد، بلکه ضربت او اسلام و ایمان را متزلزل کرد؛ که نبی مکرم اسلام (ص) می‌فرمایند: «لَوْ أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وُضِعَتَا فِی کفَّهٍ وَ وُضِعَ إِیمَانُ عَلِی فِی کفَّهٍ لَرَجَحَ إِیمَانُ عَلِی؛ اگر تمام آسمان‌ها و زمین را در یک کفه ترازو قرار دهند و ایمان علی را در کفه دیگر، ایمان علی سنگین‌تر است» و شاهد این روایت که شیعه و سنی نقل کرده‌اند عمر بن خطاب است.

وقتی ضربت شمشیر بر فرق مبارک حضرت فرود آمد و محراب مسجد از خونش گلگون شد، هیچ آه و ناله‌ای از او سر نزد و تنها فرمود: «بسم الله و بالله و علی ملّه رسول الله، فزت و ربّ الکعبه؛ سوگند به خدای کعبه، رستگار شدم.» «هذا ما وعدنا الله و رسوله؛ این همان وعده‌ای است که خداوند متعال و رسول گرامی‌اش به من دادند.»

و چون حضرت از هوش رفت، اشک چشمان امام حسن بر گونه مبارک ریخت و باز حضرت چشمش را گشود و گفت چرا گریه می‌کنی؟ پسرم! بعد از این، پدر تو هرگز ناراحتی و ترسی ندارد؛ این جدت پیغمبر است؛ این خدیجه است؛ این فاطمه است؛ همه اطراف من را گرفته‌اند و منتظرند که زودتر به آنها ملحق شوم.

امام علی(ع)، آن اعجوبه تاریخ بشر، پس از ضربت خوردن، در وصیت خود به حسن و حسین علیهما‌السلام که گنجینه‌ای برای هدایت و سعادت جهانیان است، فرمود: «شما را به ترس از خدا سفارش می‌کنم، به دنیاپرستی روی نیاورید گرچه به سراغ شما آید، و بر آنچه از دنیا از دست می‌دهید اندوهناک مباشید، حق را بگویید و برای پاداش الهی عمل کنید و دشمن ستمگر و یاور ستمدیده باشید. شما را و تمام فرزندان و خاندانم را و کسانی را که این وصیت به آن‌ها می‌رسد، به ترس از خدا و نظم در امور زندگی و ایجاد صلح و آشتی در میانتان سفارش می‌کنم، زیرا من از جدّ شما پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم شنیدم که می‌فرمود: «اصلاح دادن بین مردم از نماز و روزه یک سال برتر است». خدا را خدا را درباره یتیمان، نکند آنان گاهی سیر و گاه گرسنه بمانند و حقوقشان ضایع گردد. خدا را خدا را درباره همسایگان؛ حقوقشان را رعایت کنید که وصیت پیامبر شماست، همواره به خوشرفتاری با همسایگان سفارش می‌کرد تا آنجا که گمان بردیم برای آنان ارثی معین خواهد کرد. خدا را خدا را درباره قرآن، مبادا دیگران در عمل کردن به دستوراتش از شما پیشی گیرند. خدا را خدا را درباره نماز، چرا که ستون دین شماست. خدا را خدا را درباره خانه خدا؛ تا هستید آن را خالی مگذارید، زیرا اگر کعبه خلوت شود، مهلت داده نمی‌شوید. خدا را خدا را درباره جهاد با اموال و جان‌ها و زبان‌های خویش در راه خدا. بر شما باد به پیوستن با یکدیگر و بخشش همدیگر؛ مبادا از هم روی گردانید و پیوند دوستی را از بین ببرید. امر به معروف و نهی از منکر را ترک نکنید که بدهای شما بر شما مسلط می‌گردند، آنگاه هر چه خدا را بخوانید جواب ندهد. (سپس فرمود) ای فرزندان عبد المطلب، مبادا پس از من دست به خون مسلمین فرو برید (و دست به کشتار بزنید) و بگویید امیرمؤمنان کشته شد؛ بدانید جز کشنده من کسی دیگر نباید کشته شود. درست بنگرید اگر من از ضربت او مردم، او را تنها یک ضربت بزنید و دست و پا و دیگر اعضای او را مبرید؛ من از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم شنیدم که فرمود:«بپرهیزید از بریدن اعضای مرده، هر چند سگ دیوانه باشد.»

و اما ندای جبرئیل در سحرگاه ۱۹ رمضان، ندایی بی‌سابقه بود که به شهادت تاریخ تا آن زمان در روز رحلت یا شهادت فرستادگان الهی رخ نداده بود. این ندای آسمانی که به گوش همگان می‌رسد تنها در هنگامه ظهور آخرین حجت الهی و منتقم واقعی تکرار خواهد شد و این در شمار نشانه‌های حتمی ظهور است.

علی حاجیان