به گزارش پایگاه خبری ربیع، پیاده‌روی میلیونی اربعین شهادت امام حسین (ع)، اجتماع بزرگی است که هر ساله با شکوهی بیشتر از قبل برگزار شده و جهانیان را شگفت‌زده ساخته است.

ابعاد کمی و کیفی این رویداد به‌قدری گسترده است که آن را تبدیل به یک رویداد منحصربه‌فرد بین‌المللی نموده است. این راهپیمایی عظیم از مرتبه‌ یک عزاداری در سطح کشور عراق یا حتی منطقه‌ غرب آسیا خارج شده و ابعادی جهانی به خود گرفته و نشان‌دهنده‌ عزت اسلام و مسلمین است که این عزت، مؤلفه‌ هویت‌بخشی برای مسلمانان و به‌ویژه شیعیان را به ارمغان آورده است.

تردیدی نیست که این تجمع عظیم میلیونی نماد عزت‌یابی ملی و اسلامی محسوب می‌شود؛ زیرا وحدت اجتماعی یکی از عوامل تجلی‌بخش عزت است. راهپیمایی‌های بزرگ که سبب تحولات عمیق در کشورهای دنیا شده است، همواره یکی از مصادیق این موضوع به‌شمار می‌رود.

اجتماع عظیم و میلیونی پیاده‌روی اربعین را باید به‌عنوان نمادی از بخشی از امت اسلام در نظر گرفت که می‌تواند قابلیت‌های خود را در خدمت امت اسلامی قرار دهد و زمینه‌ساز عزت مسلمانان و به‌ویژه شیعیان در دنیای کنونی شود.

عزت راهپیمایی باشکوه اربعین که جنبه‌ مردمی بودن آن پررنگ‌تر است، زمانی می‌تواند بهتر درک شود که به آثار شگرف آن در سطوح مختلف تحلیلی، جهان اسلام و موقعیت تشیع پرداخته شود.

از طرفی راهپیمایی اربعین گویای اقتدار ملی و منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران است؛ زیرا به غرب و متحدان منطقه‌ای آن نشان می‌دهد ایران در کمال امنیت، در عتبات که قلب تپنده‌ جهان اسلام است، راهپیمایی میلیونی برگزار می‌کند و نمادهای انقلابی خود را صادر می‌کند.

همچنین این پیام را به آنان منتقل می‌سازد که ایران برای ایجاد وحدت راهبردی با شیعیان منطقه از روش‌های نرم و توانمندی در تأثیرگذاری فرهنگی بر ملل و کشورهای منطقه بهره می‌گیرد و با گسترش قدرت نرم انقلاب اسلامی، فرصتی برای افزایش عمق و نفوذ استراتژیک جمهوری اسلامی ایران در منطقه و در میان شیعیان کشورهای حاضر در این مراسم فراهم می‌شود.

همچنین این راهپیمایی، قدرت منطقه‌ای ایران و مدل مقابله با تهدیدات طراحی‌شده توسط اتاق‌های فکر غربی برای منطقه را به نمایش گذاشته و به قدرت‌های بزرگ فرامنطقه‌ای یادآور می‌شود که ایران همواره باید بخشی از راه‌حل مسائل منطقه باشد و آنان اگر قصد مبارزه‌ واقعی با تروریسم برآمده از سیاست‌های غلط خود در منطقه را دارند، بدون ایران هرگز موفقیت چندانی در حل این معضل به دست نخواهند آورد.

لازم به بیان است که هرچند اربعین مشخصا یک مراسم شیعی است، اما سنی‌ها و حتی مسیحیان، ایزدی‌ها و… نیز به‌عنوان زائر و خادم زائران در این مراسم شرکت می‌کنند. اگر به ماهیت انحصاری آیین‌های دینی توجه کنیم، خواهیم دید که این اتفاق در ایجاد پیوندهای ثبات‌بخش بین ملل منطقه فوق‌العاده اهمیت دارد و مردم فارغ از دین، رنگ و نژاد، حسین‌ (ع) را نماد فراگیر، بی‌حد‌ومرز و فرامذهبی از آزادی، ایثار و ظلم‌ستیزی می‌دانند. نظم مردمی و خودجوش حماسه‌ میلیونی پیاده‌روی اربعین در مسیرهای منتهی به کربلا نیز حکایت از یک ظرفیت عظیم مدیریت منطقه‌ای دارد.

خلأ وجود اجتماعی عظیم و جهانی که مخصوص شیعیان باشد را پیاده‌روی در ایام اربعین پر ‏می‌کند. راهپیمایی پرعظمت اربعین حسینی نشان می دهد که می‌تواند به‌عنوان یک نماد بارز پیوند فرهنگی بین دو ملت ایران و عراق و ملت‌های مسلمان مطرح شود.

همچنین این راهپیمایی رسانه‌ گویای فرهنگ ضداستکباری و ظلم‌ستیزی شیعی است و بسیاری از تحلیلگران، حضور میلیونی زائران در پیاده‌روی اربعین را قدرت‌نمایی نرم جهان تشیع ارزیابی می‌کنند.

این مراسم توانسته بسیاری از افکار اختلافی بین شیعیان بخصوص در عراق را در راستای یک عقیده‌ مذهبی واحد گرد هم آورد و روحیه‌ بالایی به مردم بدهد تا فضای روانی ایجادشده توسط داعش و رسانه‌های مزدوری که با آب‌وتاب جنایات آن‌ها را پوشش می‌دهند، خنثی سازد و روحیه‌ ایستادگی آنان در مقابل داعش را تقویت سازد.

زمینه‌سازی برای وحدت سیاسی و بالا بردن حس اعتمادبه‌نفس در میان شیعیان عراق، از آثار مهم دیگر مراسم عظیم پیاده‌روی اربعین است.

گردهمایی‌های صلح‌آمیز همچون پیاده‌روی اربعین نقش و تأثیر زیادی در پیشبرد اهداف شیعی و معرفی راهبردها و اهداف صلح‌آمیز این مذهب دارد.

رشد چشمگیر و معنادار هر ساله‌ جمعیت حاضر در این مراسم، از نوزایی و بازشکل‌گیری یک منسک جمعی شیعی خبر می‌دهد که باعث شده احساس «هویت جمعی شیعی» بر سایر افتراقات نظیر تمایزات زبانی و هویت ملی فائق آید و به این هویت نقش تازه‌ای ببخشد.

می‌دانیم که به‌جز ایران و عراق، شیعیان در سایر کشورها در موقعیت اقلیت زندگی می‌کنند. شیعیان جمعیت‌هایی بودند که در طول تاریخ به‌جز دوره‌های کوتاه استثنا، همیشه به‌خاطر اقلیت بودنشان، تحت ظلم اکثریت بودند. اما اکنون شیعیان فرصتی برای مطرح کردن خود در قالب پیاده‌روی اربعین یافته‌اند.

این مراسم بزرگ را می‌توان به‌عنوان نمادی بی‌نظیر از واقعیت جدید منطقه‌ غرب آسیا یعنی ژئوپلیتیک شیعه نیز قلمداد کرد. این راهپیمایی علاوه بر آنکه به ایجاد وحدت در بین شیعیان جهان کمک خواهد نمود، ظرفیت و توان شیعه برای مواجهه با تهدیدات امنیتی و نظامی را نیز اثبات می‌کند.

از طرفی مراسم باشکوه راهپیمایی اربعین را باید یک مراسم بسیار عمومی برای جهان بشریت تلقی کنیم. مراسمی که نه‌‌تنها فراتر از انواع جریان‌های سیاسی داخلی است، بلکه فراتر از همه‌ مذاهب و ادیان دنیا و یک مراسم فوق‌العاده‌ بشری است. این مراسم قدرت مردم مسلمان و اسلام را نشان می‌دهد که آشنایی افکار عمومی جهان با ماهیت ظلم‌ستیزی حضرت ابا عبدالله حسین (ع) را به‌دنبال خواهد داشت. در حوزه‌ کلان آثار فرهنگی نیز این پیاده‌روی باعث افزایش قدرت نرم ملت‌های مسلمان در تقابل با سیاست‌های تمامیت‌خواه غرب خواهد شد.

پیاده‌روی صلح‌آمیز و میلیونی اربعین با دفع خشونت از چهره‌ اسلام و شیعیان، به‌صورت عینی به مقابله با پروژه‌های شیعه‌هراسی و اسلام‌هراسی می‌رود که سعی دارند از اسلام چهره‌ای خشن و جنگ‌طلب در دنیا ترویج کنند.

در واقع جهانیان با دیدن این رویداد عظیم و جلوه‌های زیبای معنوی و ابعاد انسانی آن، مشتاق آشنا شدن با حقیقت قیام کربلا می‌شوند و این موضوع زمینه‌ گسترش حقیقت اسلام ناب را در سراسر جهان فراهم خواهد نمود و نسخه‌های اسلام آمریکایی همچون جریان‌های تکفیری را به محاق خواهد برد.

بدیهی است راهپیمایی اربعین تأثیر بسزایی در تعالی عزت و افزایش روحیه‌ حماسی در جوامع اسلامی دارد، یکی از مهم‌ترین اهداف و ظرفیت‌های اجتماعی‌اش، تشکیل امت واحده‌ اسلامی است. این پیاده‌روی در بُعد اجتماعی-سیاسی، به‌نوعی یکپارچگی و همبستگی اجتماعی امت اسلامی را آشکار می‌کند؛ یعنی راهپیمایی اربعین گوشه‌ای از انسجام اجتماعی و قدرت همبستگی امت اسلام را به نمایش می‌گذارد.

اگر به شعارهای مردمی در پیاده‌روی‌های اربعین توجه کنیم، درمی‌یابیم که آشناترین و فراگیرترین شعارهایی که تاکنون در مراسم راهپیمایی ده‌ها میلیونی اربعین شنیده شده، ناظر بر عزت‌طلبی و ذلت‌گریزی است. راهپیمایی بزرگ اربعین هرچند عمدتا توسط شیعیان خلق می‌شود، ولی ماهیتی فرامذهبی دارد.

اجتماع عظیم اربعین مربوط به قدرت اسلام است؛ چون شخصیت امام حسین (ع) شخصیت جهانی با شعارهای جهانی است. این تجمع در واقع تولیدکننده‌ یک قدرت بی‌نظیر برای جهان اسلام است؛ قدرتی که می‌تواند گره بسیاری از مسائل را در جهان اسلام بگشاید.