پایگاه خبری ربیع،

إنّ صوت القائم یشبه بصوت الحسین(ع)

حق و باطل از زمان خلقت آدم ابوالبشر تاکنون به موازات هم پیش رفته و کره خاکی هیچ‌گاه از مصاف این دو جریان خالی نبوده است.

پیروان هریک از حق‌مداران گذشته همواره بسترسازان حق‌گرایان آینده بوده‌اند و حق‌گرایان آینده تداوم‌بخشان راه حق‌پرستان گذشته. وضعیت باطل‌پیشگان و دورافتادگان از صراط مستقیم نیز بر همین منوال بوده است.

در این میان، ارتباط حجت‌های الهی در تداوم‌بخشیدن به مسیر هدایت و سعادت بشر بسیار عمیق‌تر و محکم‌تر بوده است؛ زیرا هر نبی و ولی الهی با درنظرگرفتن شرایط عصری که در آن به سر می‌برد، راه انبیا و اولیای الهی پیش از خود را تداوم می‌بخشد. در فرهنگ اسلامی ائمه اطهار(ع) به عنوان جانشینان پیامبر اسلام(ص) همگی نور واحدند و هدف مشترکی را دنبال می‌کنند. وجود هریک از آنان همانند یک مشعل روشن یا عَلم سرافراز، مسیر درست و کامل هدایت را به بندگان خدا نشان می‌دهد و آنان را از گرفتارشدن در گمراهی بازمی‌دارد. با این همه ارتباط و پیوستگی برخی از آنها با همدیگر از ویژگی‌ای برخوردار است که با بررسی آن می‌توان با مراحل گوناگون چگونگی تداوم مبارزه حق و باطل و سرنوشت نهایی این مبارزات و همین‌طور با بخشی از ریزه‌کاری‌های دقیق سنن الهی و روند تحقق نهایی اهداف حیات‌بخش انبیا و اولیای الهی آشنا شد.

بدون تردید پیوستگی و ارتباط امام حسین(ع) با آخرین حجت الهی، حضرت بقیهاللّه(عج)، بسیار بارز و در خور تعمق است؛ زیرا با بررسی ابعاد مختلف پیوند این دو حجت الهی به‌خوبی چگونگی فراهم‌شدن بستر حاکمیت احکام و ارزش‌های الهی در سرتاسر عالم مشخص می‌شود. در این نوشتار بعضی از پیوستگی‌های حضرت سیدالشهداء(ع) با موعود بزرگ جهانی حضرت مهدی(ع) را بیان می‌کنیم.

اولین نکته اینکه امام مهدی(ع) از تبار امام حسین(ع) است؛ چنانچه پیامبر اکرم(ص) فرمودند: مهدی این امت از نسل این فرزندم (حسین) است. دنیا به پایان نخواهد رسید مگر اینکه مردی از اولاد حسین(ع) قیام کند و جهان را با عدل و داد پر سازد.

همچنین امیر مؤمنان به حضرت اباعبداللّه(ع) فرمودند: نهمین فرزند تو ای حسین، قائم آل محمد(ع) است. او دین خدا را آشکار خواهد ساخت و عدالت را در سرتاسر زمین حاکمیت خواهد بخشید.

دوم اینکه مهدی(عج) اهداف عاشورا را با قیام خویش محقق می‌سازد. هدف امام حسین(ع)، زنده‌ساختن احکام قرآن و سنت پیامبر اکرم(ص) و ازبین‌بردن بدعت‌ها بود. در این رابطه فرمودند: من به منظور ایجاد اصلاح در امت جدم، رسول خدا(ص)، قیام کرده‌ام؛ می‌خواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم و به همان سیره و شیوه مرسوم جدم پیامبر اکرم(ص) و پدرم علی بن ابی‌طالب(ع) عمل می‌کنم.

هدف امام حسین(ع) احیای قرآن، احیای سنت نبوی و سیره علوی، ازبین‌بردن کج‌روی‌ها، حاکم‌ساختن حق، حاکمیت‌بخشیدن به حق‌پرستان، ازبین‌بردن سلطه استبدادی حکومت ستمگران، برپایی قسط و عدل در عرصه‌های اجتماعی و اقتصادی و… بود. از طرف دیگر وقتی اهداف قیام منجی عالم بشری و ویژگی‌های حکومت جهانی آن حضرت را بررسی می‌کنیم، همین اهداف و انگیزه‌ها حتی با تعابیر مشابه با تعابیر به‌کاررفته درباره نهضت حسینی دیده می‌شود. حضرت علی بن ابی‌طالب(ع) در توصیف سیره حکومتی امام مهدی(ع) می‌فرمایند: او تعالیم فراموش‌شده قرآن و سیره نبوی را زنده خواهد ساخت.

نتیجه آنکه علاوه بر مشترک‌بودن اهداف نهضت عاشورا با قیام امام مهدی(عج)، در زمان حکومت جهانی ایشان بذرها و نهال‌های غرس‌شده در جریان قیام کربلا به بار خواهد نشست، به برکت آن جهان پر از عدل و داد خواهد شد، تمام اهداف انبیای الهی از آدم تا خاتم تحقق خواهد یافت و بشر طعم واقعی صلح و امنیت و سعادت را خواهد چشید.

ارتباط دیگر مهدی(عج) و حسین(ع) این است که مهدی، منتقم خون امام حسین علیه‌السلام خواهد بود که در این ارتباط در دو شماره قبل در همین ستون اشاره‌ای کردیم.

نکته مهم اینجاست که امام مهدی(ع) همیشه به یاد امام حسین(ع) است. از آنجا که امام حسین(ع) با تمام وجود همه توانمندی‌ها و سرمایه‌های خود را ایثار کرد تا اسلام را از خطر اساسی برهاند، آخرین حجت الهی نیز تصریح دارند که همواره به یاد ایثارگری‌ها و فداکاری‌های آن حضرت هستند و شب و روز با یادآوری مصیبت‌هایی که بر ایشان روا داشته شد، خون گریه می‌کنند.

در بخشی از زیارت «ناحیه مقدسه» در این‌باره می‌خوانیم: … اگر روزگار وقت زندگی مرا از تو [ای حسین(ع)] به تأخیر انداخت و یاری و نصرت تو در کربلا در روز عاشورا نصیب من نشد، اینک من هر آینه صبح و شام به یاد مصیبت‌های تو ندبه می‌کنم و به جای اشک بر تو خون می‌گریم.

بدون تردید این قبیل از تعابیر نهایت محبت و دلبستگی حضرت مهدی(ع) را به سیدالشهداء(ع) نشان می‌دهد و ضرورت زنده نگهداشتن خاطره اباعبداللّه(ع) ازجمله از طریق عزاداری برای آن حضرت را مورد تأکید قرار می‌دهد و عمق فاجعه کربلا و جنایت بنی‌امیه به اسلام و انسانیت را افشا می‌کند.

مجموعه آنچه گفته شد برنامه‌‎های حساب‌شده و پیوند عاشورا و امام حسین(ع) را با قیام جهانی امام مهدی(ع) هرچه بیشتر روشن می‌سازند.

نکته آخر اینکه روایات حکایت از این دارد: روز ظهور امام مهدی(ع) مقارن با روز عاشوراست و نهضت ایشان از مکه آغاز می‌شود؛ یعنی همان‌گونه که امام حسین(ع) پس از خارج‌شدن از مدینه به مکه آمدند و از کنار بیت‌اللّه قیام خود را به مردم خبر دادند و به سمت کوفه حرکت کردند، حضرت مهدی(ع) نیز از کنار بیت‌اللّه جهانیان را به بیعت با خود فراخواهند خواند و آنگاه حرکت‌های اصلاحی را تداوم خواهند بخشید و درنهایت مقرّ حکومتی خویش را در کوفه قرار خواهند داد. پیام ایشان، همان پیام حسین(ع) است که فریاد می‌زنند: ای مردم، مگر نمی‌بینید به حق عمل و از باطل خودداری نمی‌شود… امر به معروف و نهی از منکر کنار گذاشته شده است و احکام الهی و سنن پیامبر(ص) آشکارا هتک می‌شود و… .

این پیام و هشدار در لحظه ظهور با همان صدا به مردم جهان اعلام خواهد شد که امام حسین(ع) در روز عاشورا با همان لحن و آهنگ مردم را به پیروی از حق و دوری از بدی‌ها فراخواندند: إنّ صوت القائم یشبه بصوت الحسین(ع).